யயாதியும் ஷாஜஹானும்


விளைவிற்கு நிர்வாகம் பொறுப்பாகாது
Jeyamohan’s Yayati and Fellow Indians’ Shah Jahan

Advertisements

மாமலர் | ஜெயமோகன்


இல்லை, இவ்வெறுப்பை ஒருபோதும் அணையவிடலாகாது. என் ஆணவம் எஞ்சவேண்டும். எனக்கிழைக்கப்பட்ட தீங்கிற்கு நிகர்செய்யும் வரையாயினும். மீண்டும் மீண்டும் ஆண்களால் தோற்கடிக்கப்படும் பெண் நான். அவர்களைவிட உயர்ந்தவள் என்பதனாலேயே அஞ்சப்படுகிறேன். நுகர்ந்து துறக்கப்படுகிறேன். நல்லுணர்வால் ஏமாற்றப்படுகிறேன். பெண்ணின் பெருஞ்சினமென்ன என்று இவர்கள் அறியவேண்டும். அது சூதர் சொல்லில் என்றும் வாழவேண்டும். நிகர்செய்யப்படா பழி பெருகும். எரியை எரியே அணைக்கமுடியும் என்பது நெறி.

-தேவயானி   (மாமலர் – 84)

மாமலர் – ஜெயமோகன்
இணையத்தில் வாசிக்க – மாமலர் – 1

வெண்முரசு நாவல் வரிசையின் 13வது நூல் மாமலர். பீமனைத் தலைவனாகக் கொண்டது. தருமன், அர்ஜுனனைத் தொடர்ந்து பீமன் செய்யும் பயணங்களும், அதனூடே பின் வரும் சந்திர வம்ச மூதாதைகளின் தருக்கல்கள், தடுமாற்றங்கள், வழுக்கல்கள், வெற்றிகள் என்கிற சிடுக்கல் நிறைந்த வாழ்க்கையைச் சொல்லிச் செல்கின்றன.

  • புரூரவஸ்-ஊர்வசி
  • நகுஷன்-அசோக சுந்தரி-ஹுண்டன்
  • தேவயானி – சர்மிஷ்டை – யயாதி – அஸ்ருபிந்துமதி
  • புரு
புருரவஸ் - ஊர்வசி - ராஜா ரவிவர்மா (விக்கி பீடியா)
புருரவஸ் – ஊர்வசி – ராஜா ரவிவர்மா (விக்கி பீடியா)

தொடக்கம்

இமயமலை அடிவார கோதவனத்தில் நாவல் தொடங்குகிறது.

கிராதம்  நாவலின் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு குடிலுக்குத் திரும்புகிறான். தோட்டம், குரங்குகள், ஓங்கிய சால மரங்கள் நிறைந்த அடர் வனம் என்கிற வர்ண மயமாக சூழலில் தொடங்குகிறது மாமலர். குரங்குப் பட்டாளங்கள், முண்டன் என்கிற குரங்குக் குள்ளன்கள் என்கிற கலகலக்கும் பாத்திரங்களுடனும், துள்ளல் நிறைந்த நடையில் சீண்டல்கள், சிரிப்புகள் என்று நம்மை உடனே உள்ளே இழுத்துக்கொள்கிறது இந்நாவல்.

முண்டன் அஞ்சிநடுங்கி நகுலனுக்குப் பின்னால் பாதிமறைந்து ஒரு கண் மட்டும் காட்டி “இனிமேல் இல்லை” என்றான். “என்ன இல்லை?” என்றார் தருமன். “இனிமேல் உண்மையை சொல்லமாட்டேன்” என்று முண்டன் சொன்னான். தருமன் சிரித்துவிட்டார். “இவனை என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை” என்றார். “உண்மைகளை நான் வேண்டுமென்றால் பொய்யாக்கிவிடுகிறேன்” என்றான் முண்டன். “அய்யோ” என தருமன் தலையில் அடித்துக்கொண்டார். “காவியமாக்குவதைவிட இது எளிது…” என்றான் முண்டன்.

அதிருப்தி, அயற்சி, ஆற்றாமை என்று தன்னுடைய இணைபிரியா தோழமைகளுடன் குடிலுக்குள் சுற்றி சுற்றி வருகிறார் தருமன்.

“நீங்கள் உணவருந்திவிட்டீர்களா, மூத்தவரே?” என்றான் அர்ஜுனன். “எழுந்ததுமே அடுமனைக்குத்தான் சென்றேன். எளிய உணவுதான். பல்தேய்த்து குளித்துவிட்டு மீண்டும் முறையாக உண்ணவேண்டும்” என்றபடி பீமன் அருகேவந்து குந்தி அமர்ந்தான். சகதேவனிடம் “அடேய், தள்ளிப்போ. நான் இளையோனிடம் சில அரசமந்தணங்கள் பேசவேண்டியிருக்கிறது” என்றான். “என்ன அப்படி?” என்று சகதேவன் கேட்க “செல்கிறாயா இல்லையா?” என்றான். சகதேவன் “அரசியலுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன தொடர்பு?” என முணுமுணுத்தபடி நகுலனின் அருகே சென்று நின்றான்.

அர்ஜுனன் “வேண்டாம் மூத்தவரே, நான் மதுவருந்தி நீணாள் ஆகிறது” என்றான். “நீ தவமுனிவர் போலிருக்கிறாய். உலகுக்குத் திரும்பு. எங்களைப் பார், நாங்கள் சொல்வளர்காடுகளினூடாக இங்கே வந்தோம். இது சொல்லில்லா காடு. இங்குதான் இனிதாக வாழ்கிறோம்.” அர்ஜுனன் “வேண்டாம்” என்றான். “ஏன்?” என்றான் பீமன். அர்ஜுனன் “மூத்தவர் இருக்கிறார்” என்றான். “அவருக்கும் கொடுப்போம்” என்றான் பீமன். “விளையாடாதீர்கள், மூத்தவரே” என்றான் அர்ஜுனன்.

மாமலர் 6

பீமனும் ஜெயத்ரதனும்

முதல் கனலாக திரௌபதியைக் கடத்திப் போகிறான் ஜெயத்ரதன். அவளை மீட்டு, அவனை நையப் புடைத்து எடுக்கிறார்கள் பீமார்ச்சுனர்கள்.

“என்ன ஆயிற்று?” என்றான் பீமன். “ஒரு புரவி சரிந்துவிட்டது” என்றான் அர்ஜுனன். மீண்டுமொரு அம்பு சென்றது. “இன்னொரு புரவி” என்றான். மூன்றாவது அம்பில் “அச்சு” என்றபின் கீழே இறங்கத்தொடங்கிய அவனிடம் “அவனை கொன்றிருக்கலாமே” என்றான் பீமன். “ஒளிந்திருந்து கொல்ல நான் ராகவராமன் அல்ல” என்றபடி மரத்திலிருந்தே புரவிமேல் பாய்ந்தான்.

மாமலர் – 7

ஆனால், செய்தி அதில் இல்லை. அப்பொழுது பீமன் ஆடும் வெறியாட்டம் உணர்த்தும் செய்தி பெரிது. மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள், சீண்டிக் கொள்கிறார்கள், உணவு சமைக்கிறார்கள், மது அருந்துகிறாரகள் – எதுவும் உள்ளுரை வஞ்சத்தை அணைக்கவில்லை. மேலும் கணன்று புகைந்து கொண்டே இருக்கிறது அவர்கள் உள்ளத்தில். அது வெடித்துச் சிதறிய சமயம். கட்டுப்பாடில்லாத வஞ்சம் கொண்ட விலங்காக பீமன் இருக்கிறான்.  ஜெயத்ரதன் தோற்றதும் அர்ஜுனன் இளகுகிறான், தருமன் மன்னித்து விடுகிறான். இத்தனைக்கும் திரௌபதி கருணையால் விழிநீர் சிந்துகிறாள். ஆனால் பீமன் குமுறிக் கொண்டே இருக்கிறான். எல்லாவற்றையும் உள் வைத்து, புறமொன்று பேசும் நாடகமேடையாக கானக வாசம் நடந்து கொண்டுள்ளது.

“மூத்தவரே, மூத்தவரே” என அர்ஜுனன் கூச்சலிட்டு சென்று அவனைப் பிடித்தான். “விடுங்கள்… எளிய வீரர்கள் இவர்கள்…” பீமன் “என் குலமகள்… என் குலமகள். நம் கைப்பிடித்தமைக்காக இன்னும் எத்தனை சிறுமைகளை சந்திப்பாள்? ஒட்டுமொத்த ஷத்ரியர்களை அழிக்கிறேன். மூடா, ஒட்டுமொத்த ஆண்குலத்தை அழிக்கிறேன். அழிக பாரதவர்ஷம், அழிக இப்புவி!”

மாமலர் – 7

திரௌபதியின் மாற்றம்

கானேகிய பிறகும் கணன்று கொண்டுதான் இருந்தாள் திரௌபதி. தருமனை, பீமனை, கிருஷ்ணனை என்று அனைவரையும் ஏசுகிறாள். பீமனுடன் மட்டுமே உளம் கனிந்து பேசுகிறாள். காண விரும்பிய விதுரர் சொல்லைக்கூட எந்த ஒரு மறுமொழியும் இன்றி கேட்டு புறக்கணிக்கிறாள். மாமலரில் கனிவு கொள்கிறாள். அன்னையென கனிவு கொள்வதாக பீமனிடம் சொல்கிறாள். அவன் நம்புகிறான். வாசிக்கும் நம் மனதுதான் உடனே அவ்வளவையும் நம்ப மறுக்கிறது. இவ்வளவு கனிந்துள்ள அன்னைக்கு, பீமன் நினைவிற்கு வருகிறான். பாஞ்சாலத்து நிசாகந்தி நினைவிற்கு வருகிறது. தன் பிள்ளைகளைப் பற்றி ஓர் நினைவும் எழக் காணோம். இன்னமும் நாம் வாசிப்பதில் உயரவேண்டும் போல.

திரௌபதி எழுந்துகொள்ள அவனும் உடன் எழுந்தபடி “ஜயத்ரதனுக்காக விடுத்த விழிநீர் உலர்ந்துவிட்டதா?” என்றான். “இல்லை” என அவள் திரும்பி அவன் விழிகளை நோக்கி சொன்னாள். “இப்போதும் அவன் அன்னையாகவே என்னை உணர்கிறேன்.” அவன் உரக்க “பெண்கவர வந்த சிறுமகன்… அவன்…” என சொல்லெடுக்க அவள் கைகாட்டி “பலந்தரையை* சிறைகொள்வதற்கு முன் அவள் உள்ளத்தை நீங்கள் அறிந்தீர்களா?” என்றாள். அவன் சொல்சிக்கி தடுமாற “அவ்வாறுதான் கற்பிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் ஷத்ரியர் அனைவரும். மண்ணையும் பொன்னையும் பெண்ணையும் வென்று பெருமைகொள்ளவே துடிக்கிறீர்கள். அதில் முட்டி மோதி வென்று தருக்குகிறீர்கள். வீழ்ந்து அழிகிறீர்கள்” என்றாள். உதடுகள் கோட “இரண்டுமே வீண்” என்றாள்.

மாமலர் – 9

 

* பலந்தரை பானுமதியின் தங்கை, துரியோதனனை மாலையிட வேண்டியவள். பீமனால் கடத்தி மணம் கொள்ளப் பட்டவள்.

சுகிக்கப் பட்டவளின் ஏமாற்றம்

புருரவஸ்- ஊர்வசி கதை வருகிறது.

நகுஷன் அசோக சுந்தரி கதை வருகிறது.

தேவருலகிலிருந்து தள்ளிவிடப்படும் நகுஷன்
தேவருலகிலிருந்து தள்ளிவிடப்படும் நகுஷன்

யயாதி தேவயானி-சர்மிஷ்டை கதை மாமலரின் உச்சம் என்றே சொல்வேன்.

முண்டன் பீமனுக்குக் கூறுவதாக வரும் இக்கதைகளில் சந்திர வம்சத்தின் அடாத விளைவுகளையும், விடாத துயரங்களையும் வரிசையாகக் காட்டி வருகிறது.

தேவயானி கசனால் சுகிக்கப்பட்டு கைவிடப்படுகிறாள். சர்மிஷ்டையால் ஏளனம். யயாதியால் ஏமாற்றம், சாயையால் துரோகம்.. எத்தனை சுழற்சிகள்.

கசன் - தேவயானி - சுக்கராச்சாரியார்
கசன் – தேவயானி – சுக்கராச்சாரியார்

தருக்கி தோற்கிறாள் தேவயானி. பின்தங்கி வெல்கிறாள் சர்மிஷ்டை. இந்த அத்தியாயங்களில் மாமலர் ஜெயமோகனின் சொற்களில் சுடுமலராகிறது.

“எதுவாக இருந்தாலும் அறியாத ஒன்றை இங்கு நின்று எண்ணி எண்ணி விரித்தெடுத்து அச்சத்தை பெருக்கிக்கொள்வதில் எந்தப் பொருளும் இல்லை. வருவது வரட்டும். உயிரைப் போக்கிக்கொள்ளும் உரிமை நம்மிடம் இருக்கும் வரை நாமே ஏற்றுக்கொள்ளாத எத்துன்பமும் நமக்கு வருவதில்லை”
– சர்மிஷ்டை
மாமலர் – 70

சர்மிஷ்யை வினவும் தேவயானி - விக்கிபீடியா

யயாதியின் வரம்பிற்குள் தானே வலிய நுழைந்து, பாரத பூமியைத் தன்னைச் சுற்றி சுழல வைக்கிறாள் தேவயானி. தனது நிழலாக கொடும் குணம் கொண்ட சாயையுடன் இணைந்து அளி, அழி என இரு வேடம் கட்டி தாண்டவமாடுகிறாள்.

“உங்கள் உளம்கொண்ட ஐயத்திற்கு கார்க்யாயனரின் ராஜ்யசூத்திரத்தில் விளக்கம் உள்ளது, அரசே. எக்குடியும் பிறகுடிக்கு கடன்பட்டதாக அமையலாகாது. அது அவர்களிடையே மேலும் பகையையே வளர்க்கும். பெறுவதும் கொடுப்பதும் அரசாகவே இருக்கவேண்டும். ஏனென்றால் அரசிடமே படைவல்லமை உள்ளது. எந்நெறியால் ஆணையிடப்பட்டாலும் படைக்கலம் உடன்செல்லாது எவரிடமிருந்தும் செல்வத்தை பெற முடியாது”

சுபகை, முண்டன், மாலினி வரிசையில் சாயை ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த ஜெயமோகனின் பாத்திரம். தேவயானியின் நிழலாக உலவுகிறாள். என்னவோ ஜெயலலிதா-சசிகலா கதையைப் படிப்பது போல இருந்தது. பேற்றரைக்குச் சென்ற யயாதியே, சாயையின் அனுமதி பெற்றுத்தான் செல்கிறான்.

உள்ளறைக்குச் சென்று பேரரசியை பார்த்தேன். அவளருகே சாயை நின்றிருந்தாள். என்னருகே வந்து ‘களைத்திருக்கிறார்கள். ஓரிரு சொற்களுடன் முடித்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்றாள். நான் ‘ஆம், நான் உடனே சென்றுவிடுவேன்’ என்றபின் அவள் அருகே சென்று நின்றேன். விழிகளைத் திறந்து என்னை நோக்கினாள். நான் முற்றிலும் அறியாத பெண். நான் உள்ளூர அஞ்சும் அரசி. ‘என் குலம் வாழ மைந்தனை அளித்திருக்கிறாய்’ என்றேன். அவள் மறுமொழி சொல்வதற்குள் சாயை ‘பாரதவர்ஷம் ஆள வந்த சக்ரவர்த்தி. சுக்ரரின் கொடிவழியின் அருமணி’ என்றாள். நான் ‘ஆம்’ என்றேன்.

யயாதி
மாமலர் – 79

தேவயானி சாயையுடன் பிணக்கு கொள்ளும் இடம் இந்த நாவலின் உச்சங்களுள் ஒன்று. மனித மனத்தின் சிக்கல் நிறைந்த இருட் பகுதிகள் வெளி வரும் தருணங்கள் நம்மால் கடக்க இயலாதவை.

தேவயானி உரத்த குரலில் “நீ இதை ஏன் என்னிடம் சொல்லவில்லை? என் நலனுக்காக என்று பொய் சொல்லமாட்டாய் என்று எண்ணுகிறேன்” என்றாள்.

“சொல்ல வேண்டாம் என்று தோன்றியது. உங்கள் நலனுக்காக அல்ல” என்றாள் சாயை. “ஏன்?” என்றாள் தேவயானி. “என் வஞ்சத்துக்காக” என்று சாயை சொன்னாள். தேவயானி திகைத்து பின் மீண்டு உடைந்த குரலில் “நான் உன்னை நம்பினேன். உன்னை என் ஒரு பகுதியென எண்ணினேன்” என்றாள். “உங்கள் ஒரு பகுதியாக இருப்பதனால்தான் சொல்லவில்லை. ஏனென்றால் உங்கள்மேல் நச்சுமிழ விரும்பினேன்” என்றாள். “முற்றிலும் உங்களுக்கு படைக்கப்பட்ட உள்ளம் கொண்டவள் நான். ஆனால் என்னுள் இவ்வஞ்சத்தின் நச்சுப்பல் இருந்துகொண்டே இருந்தது.”

மாமலர் – 83

யயாதியை ஒரு பொருட்டெனவே மதிக்காதவள் தேவயானி. ஆனால் அவனால் ஏமாற்றப்பட்ட பொழுது, அவனைக் கசனாகவே பார்க்கிறாள். அவள் கனவில் கண்டதும் அதுவே. அவள் இந்த அளவிற்கு வெறுக்குமாறு அவன் என்ன தவறு செய்தான் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். இத்தனைக்கும், திரௌபதியுடனான முதலிரவுக்கு முன்னர் அர்ஜுனன் திரௌபதியின் அணுக்கத்தோழியுடன் மகிழ்ந்த நினைவு எனக்கு வந்தது. அதை ஒப்பிடுகையில் யயாதி பாவம். பாவப்பட்ட உணர்வுப் புழு மட்டுமே. அதற்கு தேவயானியே பதில் சொல்கிறாள்.

“இது உன் மீதான வஞ்சம் மட்டும் அல்ல” என்றாள். பற்களைக் கடித்தபடி “ஆணென்பதாலேயே நீ பழி சுமந்தாகவேண்டும்” என்றபின் எழுந்து திரும்பி நடந்தாள்.
மாமலர் – 85

சுக்ரரிடம் தீச்சொல் பெறும் யயாதி
சுக்ரரிடம் தீச்சொல் பெறும் யயாதி

புராணக் கதைகளில், யயாதி தேவயானியுடன் இறுதியில் சேர்ந்து வனவாசம் செல்வதாகப் படித்திருக்கிறேன். இதில் அனையா கோபமுடையவளாக, தனித்து வனத்தில் வாழ்ந்து மறைவதாக புனைந்திருக்கிறார் ஜெயமோகன். தீயாகவே இருக்கிறாள். இத்தணைக்கும் கவனிக்க வேண்டியது, இறுதியில் சர்மிஷ்டையை தன் உடன் சேர்த்துக் கொள்கிறாள். இரு கோடுகள்!

முண்டன்

வாசித்து மகிழக்கூடிய வெண்முரசு கதாபாத்திரங்களில் ஒன்று முண்டன். இவன் குள்ளன், குரங்கன். சேட்டைக் காரன். உண்மைகளை தன் நாவினால் நஞ்சு தடவிய பகடியென உதிர்ப்பதில் வல்லவன். சீண்டிக்கொண்டே இருக்கிறான் – தருமனை, பீமனை!

“அரசே, இந்தக் காய் அறம் எனும் சொல். இந்தக் காய் யுதிஷ்டிரன். ஆம், இது பீமன். இது ஆற்றல். இது கூர்மை என்றால் இதை அதனருகே வைத்து விஜயன் என்பேன். இது நிமித்தம். ஆகவே இது சகதேவன். இது விசை. அருகிருப்பது நகுலன். அப்பாலிருப்பது ஆணவம். அதன் இணையை துரியோதனன் என்பேன். அருகிருப்பது சகுனி. அதன் துணை விழைவு. அப்பாலிருப்பது அறியாமை. அதற்குரியவர் இந்தக் காயென அமைந்த திருதராஷ்டிரர். இது வஞ்சம். இது கர்ணன். இவை பெருமிதமும் பீஷ்மரும். இவை பற்றும் துரோணரும். இது சீற்றம். அதை குந்திதேவி என்பேன். அவையோரே, இதோ இது ஆக்கம். இதை நான் கிருஷ்ணன் என்பேன். இது அழிவு. அதை திரௌபதி என்றால் சினம்கொள்ளலாகாது. நாம் வேண்டுமென்றால் இவற்றையெல்லாம் மாற்றிக்கொள்ளலாம். யார் நம்மைக் கேட்பது?”

ஃ…

“கலந்துவிட்டது… பொறுத்தருளவேண்டும்… இதோ” என அவன் சீரமைக்க முயல்பவன்போல அவற்றை கலந்து கலந்து பிரித்தான். “விழைவு ஏன் யுதிஷ்டிரனாகிறது? பிழை… அது பிழை… இதோ!” என்றான். கனிவு சூடி திரௌபதி எழுந்தாள் வஞ்சம் கொண்டு குந்தி. துரியோதனன் பற்று கொண்டிருந்தான்.

மாமலர் -9

இறுதியில் எதிர் பாராத தோற்றமளிக்கிறான் முண்டன். அதை வாசிப்பவர் இன்பத்திற்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

“செல்க, மைந்தா! ஆனால் அனைத்தையும் அறிந்துவிட்டுச் செல்க! வீடுபேறென்று யோகியர் அடைந்ததும் மெய்மையென்று ஞானியர் அறிந்ததும் உண்மை என்று நூலோர் சொல்வதும் உனக்கு ஒருபோதும் கைப்படப்போவதில்லை. உன்னிடம் இந்த மாமலர் மட்டும் எப்போதும் இருந்துகொண்டிருக்கும். நறுமணமும் கெடுமணமும் கொண்டிருக்கும். அனலென எரியும், நிலவெனக் குளிரும். பிறிதெவரும் எந்நிலையிலும் அறியாத ஒருவனாக உன் உடலுக்குள் ஒளிந்து அந்த மலரை நெஞ்சில் சூடியிருப்பாய்.”

மாமலர் – 10

பீமன் எதை இழந்தான், எதைப் பெற்றான் என்பதற்கு கோனார் நோட்ஸ் யாராவது போடுவார்கள். ஆனால், பெரு வஞ்சத்துடன் உரு மாறவே இம் மூன்று பாண்டவர்களும் பயனங்கள் செய்து வந்துள்ளதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. தயாராகிறார்கள்!

சற்று நீளமான கதை. முண்டன் தாங்கிச் செல்கிறான்.

அனைவருக்கும் தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.

இன்னுமொரு இனிய நூல் அனுபவத்தில் சந்திப்போம், நண்பர்களே. வணக்கம்.mamalar

Storm | Kevin Crossley-Holland


“அப்புறம் அந்தப் பேய்?” ஆனி கேட்டாள்.

“அது மேலும் கீழும்  போய் சுற்றிவரும். இவ்வழியாக செல்பவர்களை பயமுறுத்தும்” என்றாள் விள்ளா. சகோதரிகள் இருவரும் அமைதியானார்கள், ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்த நீர் பரப்பையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

Storm – குறுநாவல்
ஆசிரியர் – Kevin Crossley-Holland பிரிட்டிஷ் மொழி பெயர்ப்பாளர், சிறார் இலக்கிய ஆசிரியர்
விக்கி – Storm (novella)
NLB முன்பதிவு – Storm / Kevin Crossley-Holland ; illustrated by Alan Marks.
கன்னிமாரா முன்பதிவு – NA

Storm Kevin Crossley-Holland 2

வணக்கம் நண்பர்களே,

நான் இன்று புயல் என்று ஒரு கதையைப் பற்றி எழுதப்போகிறேன். எனக்கு இந்தக் கதை மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஏன் என்றால் –

  1. இது ஒரு பேய் கதை.
  2. எப்படி கதையை விளக்கி எழுதுவது என்று நான் புரிந்து கொண்டேன்.

முக்கியமான கதாபாத்திரங்கள்

Storm Kevin Crossley-Holland 3

  • ஆனி – ஒரு சிறிய பெண்
  • விள்ளா – ஆனியின் அக்காள்
  • திரு. கார்ட்டர் – ஆனியின் தந்தை
  • திருமதி. கார்ட்டர் – ஆனியின் தாயார்
  • திரு எல்க்கின் – வயல் வைத்திருப்பவர்
  • ஸ்டார்ம் – மர்ம மனிதர்
  • குதிரை – ஸ்டார்மின் குதிரை
  • டாக்டர் கிராண்ட் – ஒரு டாக்டர்

Storm Kevin Crossley-Holland 4

எனக்கு 22, 23 ம் பக்கங்கள் மிகவும் பிடித்திருந்தன. ஆனி ஓர் சதுப்பு நிலத்தின் பக்கத்தில் வாழ்ந்து வந்தாள். ஆனியின் சிகை அலங்காரம் ஏபிஜே அப்துல் கலாம் மாதிரி இருந்தது. திரு எல்க்கினின் வயலை குத்தகைக்கு வைத்திருந்தவர், ஒரு சிலரால் கொல்லப்பட்டார். அதன் பிறகு அவர் பேயாக அங்கே அலைந்தார். அந்தப் பேய்க்கு கடவுள் மாதிரி ஒரு மனசு.

Storm Kevin Crossley-Holland 5

ஆனி பேய்க்குப் பயப்படுவாள். அவள் ஒரு மோசமான ராத்திரியில் அந்த சதுப்பு நிலத்தைக் கடக்க வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தது. ஒரு மோசமான புயலில் ஆனியின் அக்காவிற்கு ஒரு மருத்துவ அவசரம் வந்தது. யாராலும் போகமுடியாத சூழலில், சிறிய பெண் ஆனி வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டாள். அவ்வளவு பயப்படுகிற சிறிய பெண், ஒரு மோசமான புயலில் தனியாக டாக்டர் கிராண்டைக் கூட்டி வருவதாகச் சொன்னாள். அவள் எப்படிச் சொன்னாள், பேய்தான் சொல்ல வைத்திருக்குமோ என்று நினைக்கிறேன். அங்கே பேய் வந்ததா? ஆனியால் டாக்டர் கிராண்டைக் கூட்டி வர முடிந்ததா என்பதுதான் கதை.

தீபாவளி வாழ்த்துக்கள் 🍪 🍮 🎆 🎇

Kannan

 

ஒரு புளியமரத்தின் கதை | சுந்தர ராமசாமி


ஒரு வயோதிக நாடார் திடீரென்று தன்னருகே நின்றிருந்த இளைஞனின் தோள்பட்டையைத் தொட்டு “தம்பி, எதுக்குடேய் மரத்தெ வெட்டிச் சாய்க்கிறாங்க?” என்று கேட்டார்.
“செடி வெக்கப் போறாங்க” என்று பதில் சொன்னான் இளைஞன்.
“எதுக்குடேய் செடி வெக்கப் போறாங்க?” என்று கேட்டார் வயோதிக நாடார்.
“காத்துக்கு” என்றான் இளைஞன்.
“மரத்தெக் காட்டிலும் செடியாடேய் கூடுதல் காத்துத் தரும்?” என்று கேட்டார் வயோதிக நாடார்.
“அளகுக்கு” என்று இளைஞன் தன் பதில்லைத் திருத்திக் கொண்டான்.
“செடிதான் அளகாட்டு இருக்குமோ?”
“உம்.”
“செடி மரமாயுடாதோவ்?”
இளைஞன் கிழவர் முகத்தைப் பார்த்தான். பொறுமையிழந்து “மரமாட்டு வளராத செடிதான் வைப்பாங்க. இல்லை வெட்டி வெட்டி விடுவாங்க” என்றான்.
“வெட்டி வெட்டி விடுவாங்களா?”
“ஆமா”
“அட பயித்தாரப் பயக்களா” என்றார் கிழவர். தொடர்ந்து சல நயமான பச்சை வசைகளை உதிர்க்கவும் ஆரம்பித்தார்.

puliyamarathil kathai

ஒரு புளியமரத்தின் கதை
ஆசிரியர் – சுந்தர ராமசாமி
பதிப்பு – காலச்சுவடு, இருபதாவது பதிப்பு நவ 16.
கன்னிமாரா முன்பதிவு செய்ய
தேசீய நூலகத்தில் முன்பதிவு செய்ய

காலம் நிற்காது ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஒவ்வொருவர் வாழ்வும், பல்வேறு உயர்வு தாழ்வினைப் பார்க்கிறது. வாழ்ந்து முடிக்கும் இந்த வாழ்நாள் இடைவெளியில் எத்தணை உணர்ச்சிகள், நெகிழ்ச்சிகள், வெறுப்புகள். எல்லாவற்றுக்கும் சாட்சியாக ஒரு குறியீடு இருந்து இருக்கிறது. அது நம் வீட்டு கொள்ளுப் பாட்டியாக இருக்கலாம், காலம் கடந்தும் ஜீவித்திருக்கும் பெண்டுலம் கடிகாரமாக இருக்கலாம். ஒரு புளியமரமாகவும் இருக்கலாம்.

சுதந்திரத்திற்கு முன்னால் தொடங்கி, சுதந்திரத்திற்குப் பிற்பாடு வரையிலான ஒரு கால கட்டத்தை பல்வேறு நிகழ்வுகள் வழியாக தொகுத்து நமக்குக் காட்டித்தருகிறது இந்த நாவல். தாமோதர ஆசானின் கதைகள் காட்டித்தரும் காலம், தாமோதர ஆசான் போன்றவர்கள் கோலோச்சிய காலம், இந்திய விடுதலை காலம், விடுதலைக்குப் பிற்பாடு நிகழும் உள்ளுர் அரசியல்களின் காலம் என்று அனைத்தையும் 200 பக்கங்களுக்குள்ளேயே, எளிதாக தொகுக்க முடிந்துள்ளது இந்த நாவலின் பலம்.

puliyamarathin kathai

காற்றடி மரத்தோப்பினை அழித்து பூங்கா உருவாக்குவது வளர்ச்சி என்று நாம் சொல்லிக்கொண்டு திரியும் வஸ்துக்காக, நாம் தரும் இழப்புகளாக உருவகப் படுத்திக் கொள்ளலாம். இன்றைக்கும் நாம் ஏரித் தெருக்களைப் பார்க்கிறோம், ஏரிகளைத் தொலைத்துவிட்டு. எனவே, இந்த நாவல் இன்றைக்கும் செல்லுபடியாகக் கூடியது.

காற்றடி மரத்தோப்பினை அழித்த பின் உருவாகும் பூங்காவின் விளையாட்டுத் திடலில் குழந்தைகள் விளையாடும்போது, அவர்கள் மீது கவிழும் வர்க்க வேறுபாட்டினை, தாட்சனிமின்றி விமர்சனம் செய்கிறது இந்த நாவல். மரத் தோப்பு இருந்த போது, எக்கவலையுமின்றி குரங்கு போன்று தாண்டிய சிறுவர்கள், பூங்காவில், வரிசைக் கிரமமாக நின்று தங்கள் வாய்ப்புக்காக காத்திருப்பதைக் காண்கையில், வாசிப்பவனின் வயிற்றுக்குள் அமிலக் குமிழிகள் எழும்பும்.

தாமோதர ஆசான், அப்துல் காதர், காதரின் கணக்கப்பிள்ளை, தாமு, இசக்கி, ஜோசப்பு, கடலைத் தாத்தா என்று ஒவ்வொருவரையும் நாவல் காட்சிப் படுத்தும்போது, ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்து விடுகிறோம்.

புளியமரம் – நம்மை நாமே உரசிப் பார்த்துக்கொள்ளும் ஒரு நாவல்.

 

இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துக்கள்


பதிவர்கள் அனைவருக்கும் இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துக்கள் 🇮🇳. கொடியேற்றப் போகாவிட்டாலும் பரவாயில்லை. டிவியில் அடங்கிக் கிடக்காதீர் என்கிற வசனத்துடன், இன்றைய ஆகஸ்ட் 15 தொடங்குகிறது.

india_independence2

காலையில் கொடியேற்றம். மாலையில் பல் டாக்டர் அப்பாயிண்மெண்ட். சுதந்திர தினப் பதிவிற்காகக் காத்திருக்கும் கோடானுகோடி ரசிகப் பெருமக்கள் 🙄 சற்று காத்திருங்கள்.

Tinkle comics – Double digest 55


Hi friends,

I would like to talk about Tinkle – Double Digest 55

Tinkle Double Digest 55

I love this tinkle books, because it is full of comedy and detective stories. I love Suppandi stories 😀. I bought of lot of ACK stories. They gave these stories free.

Suppandi

I like What is in a name, Anu Club, Untidy Priya, The wise lady stories because they are mind-blowing.

A Scene from Untidy Priya
A Scene from Untidy Priya
A Scene from Anu Club
A Scene from Anu Club

A scene from What's in a name

I want to mention about some characters.

Padmavati, thieves and Padmavati’s muma of The wise Lady

Mero, Kadayhun, Kengsher and old lady of The three brothers

Sigal, Peelu, Kabish, Kharni and Moto of Kapish

Gautham, Simple interest, Saini, Actu, Ally, Ashok, Inspector and Thieves of What’s in a name.

Ramu, Shamu, father, mother, Runa, Rajani, Viju and the post man of Ramu and Shamu.

Some of the comedy storied I liked…

Suppandi stories

Playing the fool

Shikari Shambu’s stories

Shambu

Ramu and Shamu stories

Dear Friends, I can’t write names of all characters, because this book has more than 200 pages and 50 stories.

🇮🇳🇮🇳 Happy Independence day – 2017. 🇮🇳🇮🇳

Kannan

 

கிராதம் | ஜெயமோகன்


“அன்னைமடி நோக்கி தீச்சொல்லிட்ட தெய்வம் எது? அந்த தெய்வத்தின் முகத்தில் உமிழ்கிறேன்” என்று கூவினாள். தன் வயிற்றை ஓங்கி அறைந்தபடி “இதோ உள்ளது என் வயிறு. இம்மண்ணில் கருவறைகொண்டு பிறந்தவள் என்பதனாலேயே பெற்றுக்குவிக்க வேண்டியவள் நான். அனைத்தையும் மறலி கொண்டுசென்றாலும் சரி என் வயிறு ஒழியும்வரை பெற்றிடுவேன்” என்றாள்.

நூல் பன்னிரண்டு – கிராதம் – 18

kirathamகிராதம்
ஆசிரியர் – ஜெயமோகன்
பதிப்பு – கிழக்கு பதிப்பகம், சென்னை.
இணையத்தில் படிக்க – நூல் பன்னிரண்டு – கிராதம் – 1

வெண்முரசு வரிசையின் 12ஆவது நாவல் கிராதம். ஆயுதங்களையும், மெய்மையையும் பெற அர்ஜுனன் செய்யும் கடினமான பயணங்களை விவரிக்கிறது இந்த நூல்.

பயணம் செய்வதற்கு பயந்தவன் அல்ல அர்ஜுனன். ஏற்கனவே காண்டீபம் நாவலில், தற்போதைய வடகிழக்கு இந்தியாவைச் சுற்றி உலூபியையும், சித்ராங்கதையையும் மணந்தவன் இவன். இந்தப் பயணத்திற்கான காரணம், கொஞ்சம் காரமானது. சொந்தப் பிரச்சினைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு மன நலம் பாதிக்கப்பட்டு இருந்த துவாரகை அரசன் கிருஷ்ணனுடனான தனது “ஒத்தைக்கொத்தை” போரில் தோற்கிறான் அர்ஜுனன்.

தோல்வி என்பதல்ல, ஆனால் கிருஷ்ணனிடத்தில் அவன் கண்ட வெறுப்பு, எக்காளம் அவனை துவள வைத்துவிடுகிறது. அவர் முன் எதிர் நிற்க தன்னைத் தயார் செய்யும் பொருட்டு ஒவ்வொரு திசைத் தேவர்களிடமும் சென்று ஆயுதங்களையும், மெய்மையையும் பெற முயல்கிறான்.

Jayamohan,_Writerநாவல் முழுதும் அர்ஜுனனைப் பற்றிப் பேசுகிறது. காண்டீபம் நாவலில் பயணம் செய்த அர்ஜுனன் அல்ல இவன். காதல், காமம், நிலம் என்று பற்றுக்களைக் கடந்த பின்னர் செய்யும் பயணம் இது. மெய்மையின் பயணம், அருளைப் பெற போராடும் பயணம்.

இந்தக் கதை ஒரு நான்கு பிரயாணிகளால் நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கான மெய்மை வழியைத் தேடிச் செல்கின்றனர். சந்தர்ப்ப வசத்தால் ஒன்றாக இணைகின்றனர். நாவலின் தொடக்கத்தில் வரும் கிராத முனிவரின் அறிமுகம், பட்டாசு. இந்தப் பிரயாணிகளின் பயணம் நீண்டு கொண்டே செல்கிறது, அவர்களின் உரையாடலில் தெரிக்கும் நகைச்சுவை, சீண்டல், தத்துவத்துடன் சேர்த்து!

அர்ஜுனனின் பயணங்கள், பிளாஷ்பேக்குகளாகவோ, சூதர் பாடல்களாகவோ தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிறது. முதலிலிருந்து இறுதி வரை (அடிமுடி!!) கிராத சிவனைச் சுற்றி சுற்றி வருகிறது கதை. இந்த நான்கு பிரயாணிகள் – ஜைமினி, சண்டன், வைசம்பாயணன் மற்றும் இவர்களுடன் இறுதியில் இணைந்து கொண்ட “மகாசூதக்குட்டி” உக்ரன், ஆகியோர் இந்தக் கதையை தத்துவ இழைகள் கொண்டு நெய்து கொண்டு முன்னேறுகிறார்கள்.

அர்ஜுனன் ஒவ்வொரு திசைக்கும் அதிபதிகளை வெல்ல விரும்பி ஒவ்வொரு திசைக்கும் செல்கிறான். வடக்கே குபேரன், தெற்கே யமன், மேற்கே வருணன், கிழக்கே இந்திரன் என்று அவன் செய்யும் பயணங்கள் நீண்டவை. திசைத் தேவர்களின் இருப்பிடங்களுக்கான வருணனைகளைப் படிக்கும் நாம், கனவுலகில் மிதந்து கொண்டே வருகிறோம். குளிரும் கின்னர பூமி, வேட்கை வருத்தும் இறந்த கடல், கனவுலக இந்திர பூமி, பதைபதைக்க வைக்கும் யம உலகம் என்று ஜெயமோகனின் புனைவு ஜொலிக்கிறது.

குபேரனுடனான அர்ஜுனனின் சந்திப்பு, வாசகருக்கு சுவையான பக்கோடா மாதிரி! காலை ரயிலில் படிக்கையில் நான் சிரிப்பதைப் பார்த்து, பிறர் பயந்திருக்கக் கூடும்.

இந்திரனுடனான சந்திப்பு அழுத்தமானது. அந்த சந்திப்பிற்காக இந்திரகீலம் செல்லும் அர்ஜுனனின் பயணம் கனவாக உணரக் கூடியது.

Arjuna, with the army of celestial maidens (apsaras) and musicians (Gandharvas) approaching. Kangra watercolour, Himachal Pradesh, c. 1820.
Arjuna, with the army of celestial maidens (apsaras) and musicians (Gandharvas) approaching. Kangra watercolour, Himachal Pradesh, c. 1820.

ஏதேனும் ஒரு சமயத்தில் பிள்ளை தந்தையை மறுத்து கடந்து சென்றுதானே ஆகவேண்டும். அந்தத் தருணம் இது. இந்திரனின் தவிப்பு, அதைத் தவிர்க்க முயலும் பாலியின் சினம், அனைத்தையும் எதிர்த்து நிற்கும் அர்ஜுனனின் பக்குவம் – இந்தப் பகுதி இனிமையானது.

அனைத்துத் திசைகளிலிருந்தும் ஆயுதங்களையும் மெய்மையையும் வென்றாலும், கின்னர பூமியில் அவர்களின் தெய்வத்துன் போரிட முயன்று தோற்றுப் போகிறான் அர்ஜுனன். பின்னர் தெரிகிறது, அது நாராயண வேதத்துடன் வந்து எதிர் நின்ற கிருஷ்ணன் என்று. இந்த ஆயுதங்கள் போதாது என்று, பாசுபதத்தைப் பெற அவனைப் பணிக்கிறார் கின்னரஜன்ய பூசாரிக் கிழவர்.

Arjuna recognises Shiva and surrenders to him. Painting by Raja Ravi Varma, 19th century.
Arjuna recognises Shiva and surrenders to him. Painting by Raja Ravi Varma, 19th century.

கைலாயம் சென்று சிவனுடன், யாரென்று அறியாமல் போரிட்டு, பின்னர் பணிகிறான் அர்ஜுனன். கைலாயப் புனைவு வெகு சுவையானது. வாசிக்கும் வாசகனுக்கு வேட்டை. காளனுக்கும் (சிவன்), காளிக்கும் (பார்வதி) உள்ள காதலையும், ஊடலையும் குழைவென காட்சிப் படுத்தும் விதம் இருக்கிறதே…. அதுதாங்க கடவுள்!

 

மத்தபடி, இதில் உள்ள தத்துவார்த்தங்களை அறிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு நமக்கு ஞானமில்லை. அதற்காக பிரயத்தனப் படவும் இல்லை. எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்காதவனை தத்துவம் அண்டாது என்று வருத்தப்படுகிறார் ஜெயமோகன். அது அவர் பாடு!

The adventures of Pratapan – An adaptation of first Tamil novel


கனகசால முதலியாரின் மகன் பிரதாபன். அவன் ஞானம் என்ற பெண்ணிடம் காதல் வயப்பட்டான். பிறகு அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்கிறார்கள். பிரதாபனுடைய தந்தை கனகாசலமும், ஞானத்தின் தந்தை சம்பந்தமும் திருமணம் பற்றி பேசுகிறார்கள். இதற்கிடையில் அவர்களுக்குள்ளே ஒரு பெரிய சண்டை நடந்தது. தானும் ஞானமும் வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய் திருமணம் செய்ய முடிவெடுத்தான் பிரதாபன். பெற்றோர் சம்மதம் இல்லாமல் தான் யாரையும் திருமணம் செய்ய மாட்டேன் என்று மறுத்துவிடுகிறாள்.

adventures of pratapan amarchitrakatha 1

ஒரு நாள் ஞானம் காணாமல் போய் ஆபத்தில் சிக்கிக் கொண்டாள். உடனே, பிரதாபன் விரைந்து சென்று அவளைக் காப்பாற்றினான். அதன் பிறகு திருமணம் நடந்தது. அதற்குப் பிறகும் சம்பந்தத்துக்கும் கனகாசலத்திற்கும் மீண்டும் தகறாறு ஏற்பட்டது. அவர்கள் தொல்லை பொறுக்க முடியாமல் பிரதாபனும் ஞானமும் ஆதியூரில் உள்ள கனகசபை வீட்டுக்குச் சென்றார்கள். கனகசபை பிரதாபனின் பால்ய சினேகிதன்.

adventures of pratapan amarchitrakatha 4

பிரதாபன் வேட்டைக்குப் போன இடத்தில் ஒரு பிரச்சினையில் மாட்டிக் கொண்டான். நீதிமன்றம் அவனைச் சிறையில் தள்ளியது. அந்தப் பிரச்சினையிலிருந்து பிரதாபனை ஞானம் எப்படிக் காப்பாற்றுகிறாள் என்பதுதான் கதை.

எனக்கு கனகாசலமும் சம்பந்தமும் போட்ட சண்டை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

adventures of pratapan amarchitrakatha 2

Hi Friends
I’m Kannan
I would like to write about “The adventure of Pratapan”

Pratapan is Son of Kanakachala. This is from Amar Chitra Katha.
The adventure of Pratapan is 5-1 story. This is 4th story in 5-1 book. I read this book for my English homework.

adventures of pratapan amarchitrakatha 3

The main characters:-

  1. Pratapan
  2.  Jnanam
  3. Kanakachalam – Pratapan’s Father belongs to Sathyapuri
  4. Sambandam – Jnanam’s father
  5. Kanakasabhai – Pratapan’s childhood friend
  6. Devaraja Pillai – Kanakasabhai’s father belongs to Adiyoor.
  7. Cobbler – Belongs to Vikramapuri.
  8. Judge – Belongs to Vikramapuri court
  9. Anandi – Princess of Vikaramapuri
  10. Others like prisoners, people of Vikamapuri etc

This is happens in Vikramapuri. I like Pratapan and Jnanam because they are brave. Meanwhile Pratapan and Jnanam got married. I like this story because this is a brave full story. Pratapan is very good helping man. Jnanam is very good Queen

பெர்டினன் (கன்றுக்குட்டியின் கதை)


 

அம்மா கேட்டது:
“நீ ஏன் மற்ற காளைகளோடு ஓடிக்குதித்து விளையாடுவதில்லை? தலையால் முட்டிக் குதிப்பதில்லை? ஏன் இப்படித் தனித்திருக்கிறாய்?”

உடனே பெர்டினன் ‘மாட்டேன்’ என தலையை அசைத்தது. பிறகு, பதில் சொன்னது. “இந்த அமைதியான சூழலில் வாழ விரும்புகிறேன். மர நிழலில் உட்கார்ந்து பூக்களின் வாசனையை முகர்வது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.”

Ferdinand3

பெர்டினன் (கன்றுக்குட்டியின் கதை)
ஆசிரியர் – மன்ரோ லீப்
ஓவியம் – ரிச்சர்டு லாசன்
மொழி மாற்றம் – கொ. மா. கோ. இளங்கோ.
பதிப்பு – முதல் பதிப்பு செப் 2015 – Books for children, பாரதி புத்தகாலயம், சென்னை.

Ferdinand1

வணக்கம் நண்பர்களே.

நான் இப்பொழுது பெர்டினன் கதையைப் பற்றி எழுதப்போகிறேன். இந்த நூல் எனக்கு என் பெரியப்பா கொடுத்தது.

கதாபாத்திரங்கள்:

  • பெர்டினன்
  • பெர்டினன் அம்மா
  • Cow boys நண்பர்கள்

கதைச் சுருக்கம்:

ஸ்பெயினில் நடக்கும் கதை இது. ஒரு சோம்பேறி மாட்டின் கதை. அதன் பெயர் பெர்டினன். அந்த மேய்ச்சல் நிலத்தில் வளர்கின்ற எல்லாக் காளைகளையும் போல இல்லை. நெட்டி மர நிழலில் அமர்ந்து பூக்களின் நறுமணத்தை நுகர விரும்புகிற வித்தியாசபிறவி. ஆனால் சந்தர்பமும் சூழ்நிலையும் பெர்டினன் ஸ்பெயின் தலைநகர் மேட்ரின் நடைபெறும் காளைச் சண்டையில் cow boy முன் நிறுத்துகிறது.

இந்த நூல் மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஏன் என்றால் இது ஒரு நகைச்சுவை கதை.

Ferdinand2

 

கொடும்பாளூர் – ஒரு கோடை மழைப் பயணம்


வேண்டுக, வந்தாகவேண்டும்.
விழைக, பொழிந்தாகவேண்டும்.
அறம்நின்று ஆணையிடுக, அமுதாகிச் சுரந்தாகவேண்டும். நீர் ஒரு வாக்குறுதி. ஒரு கருணை. ஒரு பேரருள். நீரென்றாகியது பருவெளியின் கனிவு. கற்பாறைகளும் கடுமண்ணும் அளிகொண்டல்லவா நீர்மையென்றாகின்றன?
– கிராதம்

வருணனைப் பற்றிய ஜெயமோகனின் வர்ணனைகள் இவை. தகிக்கும் கோடையில், எங்கள் விழைவிற்கு வருணன் இசைந்தது போலப் பெய்த கோடை மழையின் ஊடே மோட்டார் பைக்கில் சுற்றித் திரிந்த கதை இது. கண்ணனை எழுதச் சொன்னேன். புல்வயல், குடுமியான்மலை அன்று பார்த்தது போல இன்றும் அப்படியேதான் இருக்கிறது.

கொடும்பாளூரின் தற்கால தோற்றம் மனதிற்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி தருகிறது. நேர்த்தியாக தோட்டமிட்டுள்ளார்கள். கல் தளம் வைத்து பாதை வைத்துள்ளார்கள். புல்வெளி பார்ப்பதற்கு மனதிற்கு உற்சாகத்தைத் தருகிறது. தொல்லியல் துறையின் புத்தக வெளியீடுகள் விற்பனைக்கு உள்ளன. (நுழைவுக் கட்டணம் 15 ரூபாய்).

map

மூவர் கோயிலில், ‘சுந்தர சோழனின் சிற்றரசனான இருக்குவேள் அரசன் பூதி விக்கிரம கேசரி கட்டியது’ என்று தொல்லியல் துறையின் பலகையில் வாசித்த உடன் சஞ்சய், ‘சுந்தர சோழன் ராஜராஜனின் அப்பா’ என்று பதிலளித்தான். ஒரு வரி பதில்தான் என்றாலும் எங்களுக்கு ஒரு காலக்கோடு கண் முன்னே வந்து நின்றது. அதாவது, ராஜ ராஜன் கட்டிய தஞ்சை பெரிய கோயிலைக் காட்டிலும் காலத்தால் முந்தையது.

நகரம் முழுதாய் அழிந்து, அமைதியாய் இங்கே உறங்கிக் கொண்டுள்ளது.

இனி கண்ணன் எழுதியது

எங்களுக்கு ஒரு நல்ல பயணம் அமைந்தது. நாங்கள் மொத்தமாக 4 இடங்களைப் பார்த்தோம்.

  • பழங்கால சிவன் கோயில், புல்வயல்
  • நாயக்கர் கால சிவன் கோயில், குடுமியான்மலை
  • மூவர் கோயில், கொடும்பாளூர்
  • ஐவர் கோயில், கொடும்பாளூர்

பழங்கால சிவன் கோயில், புல்வயல்

சிவன் கோயில் புல்வயல். Photo (c) http://www.panoramio.com/user/6254896
சிவன் கோயில் புல்வயல். Photo (c) http://www.panoramio.com/user/6254896

பாதி இடிந்து போய்விட்டது. முக்கியமாக கோபுரம் இடிந்து இருந்தது. அங்கே ஒரு பெரிய சிவன் கோயிலும் அதைச் சுற்றிச் சிறிய பரிவாரக் கோயில்களும் இருந்தன. இந்தக் கோயிலை யாரும் தற்போது வழிபடுவதில்லை.

நாயக்கர் கால சிவன் கோயில், குடுமியான்மலை

மலை மடிப்பில் செதுக்கப்பட்டுள்ள நாயன்மார்களின் புடைப்புச் சிற்பம்
மலை மடிப்பில் செதுக்கப்பட்டுள்ள நாயன்மார்களின் புடைப்புச் சிற்பம் Pic (c) pudukkottai.org

நாங்கள் சிவன் நரசிம்மர் இன்னும் பல சிற்பங்கள் பார்த்தோம். அங்கே ஒரு மலை இருந்தது. மலையில் 63 நாயன்மார்கள் சிற்பங்கள் சிவன் பார்வைதி இருந்தன.

மூவர் கோயில், கொடும்பாளூர்

Photo0196
மூவர் கோயில் கொடும்பாளூர்

அங்கு மூன்று கோயில்கள் இருந்தன. ஆனால் ஒரு கோயில் இடிந்து இருந்தது. அங்கே ஒரு அழகான தோட்டமட் இருந்தது.

Photo0191
மூவர் கோயில் வளாகத்தில் பெய்த மழை, அதன் பாதையில் ஓடி, படிக்கிணறுக்குள் இறங்குகிறது. வறண்ட பூமியில் நிறைந்திருந்த கிணறு.
Photo0193
படிக்கிணறு களிப்பு
Photo0195
படிக்கிணறு களிப்பு
Photo0198
மூவர் கோயில் – புல்வெளித் தோட்டத்திற்கான பாதை.

ஐவர் கோயில், கொடும்பாளூர்

ஐவர் கோயிலில் ஐந்து கோயில்கள் இருந்தன (ஒரே தளத்தில்). ஆனால் எல்லாம் இடிந்து உள்ளன.

ஐவர் கோயில் வளாகம். Massive structure ஆக இருந்திருக்க வேண்டும். சுத்தமாக அழிந்து புதைந்துள்ளது.
மழைக் கருக்கலில் ஐவர் கோயில் வளாகம். Massive structure ஆக இருந்திருக்க வேண்டும். சுத்தமாக அழிந்து புதைந்துள்ளது.