விதவிதமா சோப்பு சீப்பு கண்ணாடி


ஆங்கிலப் புத்தாண்டு சிறப்புப் பதிவு சமீபத்தில் நான் ஊருக்குக் கிளம்பிக்கொண்டிருந்தபோது சோப்புகளை அங்கேயே வாங்குவதாக ஏற்பாடு. அப்போது அண்ணன் காதியில் விற்கப்படும் சோப்புகளைப் பற்றிச் சொல்லி அவர் வைத்திருந்த ஒரு சோப்பையும் காட்டினார். பல சோலிகளால் அங்கே வாங்க முடியாமல் போயிற்று. இருந்தாலும் கிளம்பும் முன்னர் சென்னை தி.நகரில் உள்ள காதி வஸ்திராலயம் சென்று வாங்கி வந்தேன். ஐயப்ப சீசன் என்பதால் கதர் கலர் வேட்டி துண்டுகள் விற்பனை சக்கை போடு போட்டுக்கொண்டிருந்தது. அரைடசன் சோப்புகளை அள்ளி [...]

குடிக்காதே அறிவிப்புப்பலகை


மது விற்கவும் குடிக்கவும் தடை. ஜெய்ஹிந்த் Posted from WordPress for Android

முடியல 377


நீதியரசர் சிங்வி தீர்ப்பு சொன்னாலும் சொன்னார். தினசரி ஒரு சுனாமியாக பதிவுகளிலும் சமூகவலைத்தளங்களிலும் எதிர்ப்புக் கொடி நட்டு வருகிறார்கள் புரட்சியாளர்கள், சமூக மாற்றம் விரும்பிகள், ஒருபால் மோகம் கொண்டோர். முன்னர் கண்டதுக்கும் பொங்கிக்கொண்டிருந்த என்னை சக நண்பர்கள் பொதுவெளியிலோ தனிவெளியிலோ கண்டிப்பர். சமகால நிகழ்வுகளுக்கு எதிர்வினை ஆற்றுதல் தவறென்பர். பொதுவாக இது போன்ற பகுதிநேர உணர்ச்சிப் பொழுதுபோக்கினால் ஓர் பயனும் இல்லை. 377ல் பிரச்சினையாக பலரும் ஆதரவு x எதிர்ப்பாக இருக்கும் நிலையில் சமூக ஆர்வலர், குறும்பட [...]

திநகர் ஜிலேபி


பாருங்க, மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு சிவனேன்னு திரும்பி வரும்போது மழை பிடிச்சிட்டது. சும்மாதானே நின்னுட்டு இருக்கோம். டிவிட்டர் பேசுபுக்குல எலிக்சன் ரிசல்டு வாடை தாங்க முடியாம ரீடருக்குள்ள போனா ஜிலேபியைப் பற்றிப் பேசி உசுப்பிவிட்டது இந்தப் பதிவு - (தி)சின்ன (தி)சின்ன ஆசை! விடுவோமா. ஜிலேபின்னு வந்திட்டா எந்த சமரசமும் பண்ணிக்கமாட்டோம். எனவே திநகர் ஜிலேபிக் கடையைப் பற்றி எழுதாம விடக்கூடாது என்பதற்காக இந்தப் பதிவு. 2007 என்று நினைக்கிறேன். நானும் என் சக நண்பனும் குற்றாலம் போவதற்காக நெல்லை [...]

(தி)சின்ன (தி)சின்ன ஆசை!


இன்னொரு ஜிலேபி பதிவு வர இருப்பதால் இந்தப்பதிவினை முன்னோட்டமாக்கிவிடுகிறேன்

ranjani narayanan

 

jilebi

 

எங்கள் தெருவில் நாங்கள் தவறாமல் பார்க்கும் ஒரு ‘ஒன் மேன் ஷோ’ இது:  எண்ணெய் நிறைந்த பெரிய வாணலி; ஒருவர் நின்று கொண்டு விடாமல் ஜிலேபிகளை அதில் பிழிந்து பிழிந்து வெந்தவுடன் எடுத்து பக்கத்தில் பெரிய தட்டையான பாத்திரத்தில் இருக்கும் சர்க்கரை பாகில் முக்கி முக்கி எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருப்பார். அவர் இப்படி எடுத்து வைப்பதற்குள் அப்படி காணாமல் போய்விடும் இந்த ஜிலேபிகள். பொன்னிறத்தில் – இல்லையில்லை – ஆரஞ்சு நிறத்தில் பளபளக்கும் இந்த ஜிலேபிகளை பார்க்கும்போதே ‘ஜொள்ளு’ – ஸாரி, வாயில் நீர் ஊறும். எனக்கு ரொம்ப நாட்களாக ஒரு முறையாவது வாங்கி சாப்பிட வேண்டும் என்று ஆசை. ஆனால் என்னவர் ரொம்ப கோபித்துக் கொள்வார். ‘தெருவில் போற வர வண்டியெல்லாம் அந்த ஜிலேபி மேல புழுதியை வாரி அடித்துவிட்டு போகிறது. அத வாங்கி சாப்பிடணுமா? உனக்கு வேணும்னா சொல்லு, அகர்வால் பவன், இல்ல பாம்பே மிட்டாய்வாலா லேருந்து வாங்கிண்டு வரேன்….’ வாங்கி வந்து சாப்பிட்டும் இருக்கிறேன். ஆனாலும் புழுதி அடித்த ஜிலேபி ருசி எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.

bajji

அதேபோல தெரு திரும்பியவுடன் ஒரு சின்ன உணவகம். கையேந்திபவன் தான். அதன் வாசலில் ஒருவர் ட்கார்ந்து கொண்டு பஜ்ஜி செய்வார். ஆஹா! அந்த வாசனை! ஊரையே தூக்கும். ஒரு நாள் என்னவரிடம் அனுமதி வாங்கிக்கொண்டு இங்கிருந்து பஜ்ஜி(கள்) வாங்கி வந்தேன். நன்றாகவே இருந்தது. சாப்பிட்ட பிறகும்…

View original post 60 more words