யயாதியும் ஷாஜஹானும்


விளைவிற்கு நிர்வாகம் பொறுப்பாகாது
Jeyamohan’s Yayati and Fellow Indians’ Shah Jahan

Advertisements

மாமலர் | ஜெயமோகன்


இல்லை, இவ்வெறுப்பை ஒருபோதும் அணையவிடலாகாது. என் ஆணவம் எஞ்சவேண்டும். எனக்கிழைக்கப்பட்ட தீங்கிற்கு நிகர்செய்யும் வரையாயினும். மீண்டும் மீண்டும் ஆண்களால் தோற்கடிக்கப்படும் பெண் நான். அவர்களைவிட உயர்ந்தவள் என்பதனாலேயே அஞ்சப்படுகிறேன். நுகர்ந்து துறக்கப்படுகிறேன். நல்லுணர்வால் ஏமாற்றப்படுகிறேன். பெண்ணின் பெருஞ்சினமென்ன என்று இவர்கள் அறியவேண்டும். அது சூதர் சொல்லில் என்றும் வாழவேண்டும். நிகர்செய்யப்படா பழி பெருகும். எரியை எரியே அணைக்கமுடியும் என்பது நெறி.

-தேவயானி   (மாமலர் – 84)

மாமலர் – ஜெயமோகன்
இணையத்தில் வாசிக்க – மாமலர் – 1

வெண்முரசு நாவல் வரிசையின் 13வது நூல் மாமலர். பீமனைத் தலைவனாகக் கொண்டது. தருமன், அர்ஜுனனைத் தொடர்ந்து பீமன் செய்யும் பயணங்களும், அதனூடே பின் வரும் சந்திர வம்ச மூதாதைகளின் தருக்கல்கள், தடுமாற்றங்கள், வழுக்கல்கள், வெற்றிகள் என்கிற சிடுக்கல் நிறைந்த வாழ்க்கையைச் சொல்லிச் செல்கின்றன.

  • புரூரவஸ்-ஊர்வசி
  • நகுஷன்-அசோக சுந்தரி-ஹுண்டன்
  • தேவயானி – சர்மிஷ்டை – யயாதி – அஸ்ருபிந்துமதி
  • புரு
புருரவஸ் - ஊர்வசி - ராஜா ரவிவர்மா (விக்கி பீடியா)
புருரவஸ் – ஊர்வசி – ராஜா ரவிவர்மா (விக்கி பீடியா)

தொடக்கம்

இமயமலை அடிவார கோதவனத்தில் நாவல் தொடங்குகிறது.

கிராதம்  நாவலின் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு குடிலுக்குத் திரும்புகிறான். தோட்டம், குரங்குகள், ஓங்கிய சால மரங்கள் நிறைந்த அடர் வனம் என்கிற வர்ண மயமாக சூழலில் தொடங்குகிறது மாமலர். குரங்குப் பட்டாளங்கள், முண்டன் என்கிற குரங்குக் குள்ளன்கள் என்கிற கலகலக்கும் பாத்திரங்களுடனும், துள்ளல் நிறைந்த நடையில் சீண்டல்கள், சிரிப்புகள் என்று நம்மை உடனே உள்ளே இழுத்துக்கொள்கிறது இந்நாவல்.

முண்டன் அஞ்சிநடுங்கி நகுலனுக்குப் பின்னால் பாதிமறைந்து ஒரு கண் மட்டும் காட்டி “இனிமேல் இல்லை” என்றான். “என்ன இல்லை?” என்றார் தருமன். “இனிமேல் உண்மையை சொல்லமாட்டேன்” என்று முண்டன் சொன்னான். தருமன் சிரித்துவிட்டார். “இவனை என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை” என்றார். “உண்மைகளை நான் வேண்டுமென்றால் பொய்யாக்கிவிடுகிறேன்” என்றான் முண்டன். “அய்யோ” என தருமன் தலையில் அடித்துக்கொண்டார். “காவியமாக்குவதைவிட இது எளிது…” என்றான் முண்டன்.

அதிருப்தி, அயற்சி, ஆற்றாமை என்று தன்னுடைய இணைபிரியா தோழமைகளுடன் குடிலுக்குள் சுற்றி சுற்றி வருகிறார் தருமன்.

“நீங்கள் உணவருந்திவிட்டீர்களா, மூத்தவரே?” என்றான் அர்ஜுனன். “எழுந்ததுமே அடுமனைக்குத்தான் சென்றேன். எளிய உணவுதான். பல்தேய்த்து குளித்துவிட்டு மீண்டும் முறையாக உண்ணவேண்டும்” என்றபடி பீமன் அருகேவந்து குந்தி அமர்ந்தான். சகதேவனிடம் “அடேய், தள்ளிப்போ. நான் இளையோனிடம் சில அரசமந்தணங்கள் பேசவேண்டியிருக்கிறது” என்றான். “என்ன அப்படி?” என்று சகதேவன் கேட்க “செல்கிறாயா இல்லையா?” என்றான். சகதேவன் “அரசியலுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன தொடர்பு?” என முணுமுணுத்தபடி நகுலனின் அருகே சென்று நின்றான்.

அர்ஜுனன் “வேண்டாம் மூத்தவரே, நான் மதுவருந்தி நீணாள் ஆகிறது” என்றான். “நீ தவமுனிவர் போலிருக்கிறாய். உலகுக்குத் திரும்பு. எங்களைப் பார், நாங்கள் சொல்வளர்காடுகளினூடாக இங்கே வந்தோம். இது சொல்லில்லா காடு. இங்குதான் இனிதாக வாழ்கிறோம்.” அர்ஜுனன் “வேண்டாம்” என்றான். “ஏன்?” என்றான் பீமன். அர்ஜுனன் “மூத்தவர் இருக்கிறார்” என்றான். “அவருக்கும் கொடுப்போம்” என்றான் பீமன். “விளையாடாதீர்கள், மூத்தவரே” என்றான் அர்ஜுனன்.

மாமலர் 6

பீமனும் ஜெயத்ரதனும்

முதல் கனலாக திரௌபதியைக் கடத்திப் போகிறான் ஜெயத்ரதன். அவளை மீட்டு, அவனை நையப் புடைத்து எடுக்கிறார்கள் பீமார்ச்சுனர்கள்.

“என்ன ஆயிற்று?” என்றான் பீமன். “ஒரு புரவி சரிந்துவிட்டது” என்றான் அர்ஜுனன். மீண்டுமொரு அம்பு சென்றது. “இன்னொரு புரவி” என்றான். மூன்றாவது அம்பில் “அச்சு” என்றபின் கீழே இறங்கத்தொடங்கிய அவனிடம் “அவனை கொன்றிருக்கலாமே” என்றான் பீமன். “ஒளிந்திருந்து கொல்ல நான் ராகவராமன் அல்ல” என்றபடி மரத்திலிருந்தே புரவிமேல் பாய்ந்தான்.

மாமலர் – 7

ஆனால், செய்தி அதில் இல்லை. அப்பொழுது பீமன் ஆடும் வெறியாட்டம் உணர்த்தும் செய்தி பெரிது. மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள், சீண்டிக் கொள்கிறார்கள், உணவு சமைக்கிறார்கள், மது அருந்துகிறாரகள் – எதுவும் உள்ளுரை வஞ்சத்தை அணைக்கவில்லை. மேலும் கணன்று புகைந்து கொண்டே இருக்கிறது அவர்கள் உள்ளத்தில். அது வெடித்துச் சிதறிய சமயம். கட்டுப்பாடில்லாத வஞ்சம் கொண்ட விலங்காக பீமன் இருக்கிறான்.  ஜெயத்ரதன் தோற்றதும் அர்ஜுனன் இளகுகிறான், தருமன் மன்னித்து விடுகிறான். இத்தனைக்கும் திரௌபதி கருணையால் விழிநீர் சிந்துகிறாள். ஆனால் பீமன் குமுறிக் கொண்டே இருக்கிறான். எல்லாவற்றையும் உள் வைத்து, புறமொன்று பேசும் நாடகமேடையாக கானக வாசம் நடந்து கொண்டுள்ளது.

“மூத்தவரே, மூத்தவரே” என அர்ஜுனன் கூச்சலிட்டு சென்று அவனைப் பிடித்தான். “விடுங்கள்… எளிய வீரர்கள் இவர்கள்…” பீமன் “என் குலமகள்… என் குலமகள். நம் கைப்பிடித்தமைக்காக இன்னும் எத்தனை சிறுமைகளை சந்திப்பாள்? ஒட்டுமொத்த ஷத்ரியர்களை அழிக்கிறேன். மூடா, ஒட்டுமொத்த ஆண்குலத்தை அழிக்கிறேன். அழிக பாரதவர்ஷம், அழிக இப்புவி!”

மாமலர் – 7

திரௌபதியின் மாற்றம்

கானேகிய பிறகும் கணன்று கொண்டுதான் இருந்தாள் திரௌபதி. தருமனை, பீமனை, கிருஷ்ணனை என்று அனைவரையும் ஏசுகிறாள். பீமனுடன் மட்டுமே உளம் கனிந்து பேசுகிறாள். காண விரும்பிய விதுரர் சொல்லைக்கூட எந்த ஒரு மறுமொழியும் இன்றி கேட்டு புறக்கணிக்கிறாள். மாமலரில் கனிவு கொள்கிறாள். அன்னையென கனிவு கொள்வதாக பீமனிடம் சொல்கிறாள். அவன் நம்புகிறான். வாசிக்கும் நம் மனதுதான் உடனே அவ்வளவையும் நம்ப மறுக்கிறது. இவ்வளவு கனிந்துள்ள அன்னைக்கு, பீமன் நினைவிற்கு வருகிறான். பாஞ்சாலத்து நிசாகந்தி நினைவிற்கு வருகிறது. தன் பிள்ளைகளைப் பற்றி ஓர் நினைவும் எழக் காணோம். இன்னமும் நாம் வாசிப்பதில் உயரவேண்டும் போல.

திரௌபதி எழுந்துகொள்ள அவனும் உடன் எழுந்தபடி “ஜயத்ரதனுக்காக விடுத்த விழிநீர் உலர்ந்துவிட்டதா?” என்றான். “இல்லை” என அவள் திரும்பி அவன் விழிகளை நோக்கி சொன்னாள். “இப்போதும் அவன் அன்னையாகவே என்னை உணர்கிறேன்.” அவன் உரக்க “பெண்கவர வந்த சிறுமகன்… அவன்…” என சொல்லெடுக்க அவள் கைகாட்டி “பலந்தரையை* சிறைகொள்வதற்கு முன் அவள் உள்ளத்தை நீங்கள் அறிந்தீர்களா?” என்றாள். அவன் சொல்சிக்கி தடுமாற “அவ்வாறுதான் கற்பிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் ஷத்ரியர் அனைவரும். மண்ணையும் பொன்னையும் பெண்ணையும் வென்று பெருமைகொள்ளவே துடிக்கிறீர்கள். அதில் முட்டி மோதி வென்று தருக்குகிறீர்கள். வீழ்ந்து அழிகிறீர்கள்” என்றாள். உதடுகள் கோட “இரண்டுமே வீண்” என்றாள்.

மாமலர் – 9

 

* பலந்தரை பானுமதியின் தங்கை, துரியோதனனை மாலையிட வேண்டியவள். பீமனால் கடத்தி மணம் கொள்ளப் பட்டவள்.

சுகிக்கப் பட்டவளின் ஏமாற்றம்

புருரவஸ்- ஊர்வசி கதை வருகிறது.

நகுஷன் அசோக சுந்தரி கதை வருகிறது.

தேவருலகிலிருந்து தள்ளிவிடப்படும் நகுஷன்
தேவருலகிலிருந்து தள்ளிவிடப்படும் நகுஷன்

யயாதி தேவயானி-சர்மிஷ்டை கதை மாமலரின் உச்சம் என்றே சொல்வேன்.

முண்டன் பீமனுக்குக் கூறுவதாக வரும் இக்கதைகளில் சந்திர வம்சத்தின் அடாத விளைவுகளையும், விடாத துயரங்களையும் வரிசையாகக் காட்டி வருகிறது.

தேவயானி கசனால் சுகிக்கப்பட்டு கைவிடப்படுகிறாள். சர்மிஷ்டையால் ஏளனம். யயாதியால் ஏமாற்றம், சாயையால் துரோகம்.. எத்தனை சுழற்சிகள்.

கசன் - தேவயானி - சுக்கராச்சாரியார்
கசன் – தேவயானி – சுக்கராச்சாரியார்

தருக்கி தோற்கிறாள் தேவயானி. பின்தங்கி வெல்கிறாள் சர்மிஷ்டை. இந்த அத்தியாயங்களில் மாமலர் ஜெயமோகனின் சொற்களில் சுடுமலராகிறது.

“எதுவாக இருந்தாலும் அறியாத ஒன்றை இங்கு நின்று எண்ணி எண்ணி விரித்தெடுத்து அச்சத்தை பெருக்கிக்கொள்வதில் எந்தப் பொருளும் இல்லை. வருவது வரட்டும். உயிரைப் போக்கிக்கொள்ளும் உரிமை நம்மிடம் இருக்கும் வரை நாமே ஏற்றுக்கொள்ளாத எத்துன்பமும் நமக்கு வருவதில்லை”
– சர்மிஷ்டை
மாமலர் – 70

சர்மிஷ்யை வினவும் தேவயானி - விக்கிபீடியா

யயாதியின் வரம்பிற்குள் தானே வலிய நுழைந்து, பாரத பூமியைத் தன்னைச் சுற்றி சுழல வைக்கிறாள் தேவயானி. தனது நிழலாக கொடும் குணம் கொண்ட சாயையுடன் இணைந்து அளி, அழி என இரு வேடம் கட்டி தாண்டவமாடுகிறாள்.

“உங்கள் உளம்கொண்ட ஐயத்திற்கு கார்க்யாயனரின் ராஜ்யசூத்திரத்தில் விளக்கம் உள்ளது, அரசே. எக்குடியும் பிறகுடிக்கு கடன்பட்டதாக அமையலாகாது. அது அவர்களிடையே மேலும் பகையையே வளர்க்கும். பெறுவதும் கொடுப்பதும் அரசாகவே இருக்கவேண்டும். ஏனென்றால் அரசிடமே படைவல்லமை உள்ளது. எந்நெறியால் ஆணையிடப்பட்டாலும் படைக்கலம் உடன்செல்லாது எவரிடமிருந்தும் செல்வத்தை பெற முடியாது”

சுபகை, முண்டன், மாலினி வரிசையில் சாயை ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த ஜெயமோகனின் பாத்திரம். தேவயானியின் நிழலாக உலவுகிறாள். என்னவோ ஜெயலலிதா-சசிகலா கதையைப் படிப்பது போல இருந்தது. பேற்றரைக்குச் சென்ற யயாதியே, சாயையின் அனுமதி பெற்றுத்தான் செல்கிறான்.

உள்ளறைக்குச் சென்று பேரரசியை பார்த்தேன். அவளருகே சாயை நின்றிருந்தாள். என்னருகே வந்து ‘களைத்திருக்கிறார்கள். ஓரிரு சொற்களுடன் முடித்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்றாள். நான் ‘ஆம், நான் உடனே சென்றுவிடுவேன்’ என்றபின் அவள் அருகே சென்று நின்றேன். விழிகளைத் திறந்து என்னை நோக்கினாள். நான் முற்றிலும் அறியாத பெண். நான் உள்ளூர அஞ்சும் அரசி. ‘என் குலம் வாழ மைந்தனை அளித்திருக்கிறாய்’ என்றேன். அவள் மறுமொழி சொல்வதற்குள் சாயை ‘பாரதவர்ஷம் ஆள வந்த சக்ரவர்த்தி. சுக்ரரின் கொடிவழியின் அருமணி’ என்றாள். நான் ‘ஆம்’ என்றேன்.

யயாதி
மாமலர் – 79

தேவயானி சாயையுடன் பிணக்கு கொள்ளும் இடம் இந்த நாவலின் உச்சங்களுள் ஒன்று. மனித மனத்தின் சிக்கல் நிறைந்த இருட் பகுதிகள் வெளி வரும் தருணங்கள் நம்மால் கடக்க இயலாதவை.

தேவயானி உரத்த குரலில் “நீ இதை ஏன் என்னிடம் சொல்லவில்லை? என் நலனுக்காக என்று பொய் சொல்லமாட்டாய் என்று எண்ணுகிறேன்” என்றாள்.

“சொல்ல வேண்டாம் என்று தோன்றியது. உங்கள் நலனுக்காக அல்ல” என்றாள் சாயை. “ஏன்?” என்றாள் தேவயானி. “என் வஞ்சத்துக்காக” என்று சாயை சொன்னாள். தேவயானி திகைத்து பின் மீண்டு உடைந்த குரலில் “நான் உன்னை நம்பினேன். உன்னை என் ஒரு பகுதியென எண்ணினேன்” என்றாள். “உங்கள் ஒரு பகுதியாக இருப்பதனால்தான் சொல்லவில்லை. ஏனென்றால் உங்கள்மேல் நச்சுமிழ விரும்பினேன்” என்றாள். “முற்றிலும் உங்களுக்கு படைக்கப்பட்ட உள்ளம் கொண்டவள் நான். ஆனால் என்னுள் இவ்வஞ்சத்தின் நச்சுப்பல் இருந்துகொண்டே இருந்தது.”

மாமலர் – 83

யயாதியை ஒரு பொருட்டெனவே மதிக்காதவள் தேவயானி. ஆனால் அவனால் ஏமாற்றப்பட்ட பொழுது, அவனைக் கசனாகவே பார்க்கிறாள். அவள் கனவில் கண்டதும் அதுவே. அவள் இந்த அளவிற்கு வெறுக்குமாறு அவன் என்ன தவறு செய்தான் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். இத்தனைக்கும், திரௌபதியுடனான முதலிரவுக்கு முன்னர் அர்ஜுனன் திரௌபதியின் அணுக்கத்தோழியுடன் மகிழ்ந்த நினைவு எனக்கு வந்தது. அதை ஒப்பிடுகையில் யயாதி பாவம். பாவப்பட்ட உணர்வுப் புழு மட்டுமே. அதற்கு தேவயானியே பதில் சொல்கிறாள்.

“இது உன் மீதான வஞ்சம் மட்டும் அல்ல” என்றாள். பற்களைக் கடித்தபடி “ஆணென்பதாலேயே நீ பழி சுமந்தாகவேண்டும்” என்றபின் எழுந்து திரும்பி நடந்தாள்.
மாமலர் – 85

சுக்ரரிடம் தீச்சொல் பெறும் யயாதி
சுக்ரரிடம் தீச்சொல் பெறும் யயாதி

புராணக் கதைகளில், யயாதி தேவயானியுடன் இறுதியில் சேர்ந்து வனவாசம் செல்வதாகப் படித்திருக்கிறேன். இதில் அனையா கோபமுடையவளாக, தனித்து வனத்தில் வாழ்ந்து மறைவதாக புனைந்திருக்கிறார் ஜெயமோகன். தீயாகவே இருக்கிறாள். இத்தணைக்கும் கவனிக்க வேண்டியது, இறுதியில் சர்மிஷ்டையை தன் உடன் சேர்த்துக் கொள்கிறாள். இரு கோடுகள்!

முண்டன்

வாசித்து மகிழக்கூடிய வெண்முரசு கதாபாத்திரங்களில் ஒன்று முண்டன். இவன் குள்ளன், குரங்கன். சேட்டைக் காரன். உண்மைகளை தன் நாவினால் நஞ்சு தடவிய பகடியென உதிர்ப்பதில் வல்லவன். சீண்டிக்கொண்டே இருக்கிறான் – தருமனை, பீமனை!

“அரசே, இந்தக் காய் அறம் எனும் சொல். இந்தக் காய் யுதிஷ்டிரன். ஆம், இது பீமன். இது ஆற்றல். இது கூர்மை என்றால் இதை அதனருகே வைத்து விஜயன் என்பேன். இது நிமித்தம். ஆகவே இது சகதேவன். இது விசை. அருகிருப்பது நகுலன். அப்பாலிருப்பது ஆணவம். அதன் இணையை துரியோதனன் என்பேன். அருகிருப்பது சகுனி. அதன் துணை விழைவு. அப்பாலிருப்பது அறியாமை. அதற்குரியவர் இந்தக் காயென அமைந்த திருதராஷ்டிரர். இது வஞ்சம். இது கர்ணன். இவை பெருமிதமும் பீஷ்மரும். இவை பற்றும் துரோணரும். இது சீற்றம். அதை குந்திதேவி என்பேன். அவையோரே, இதோ இது ஆக்கம். இதை நான் கிருஷ்ணன் என்பேன். இது அழிவு. அதை திரௌபதி என்றால் சினம்கொள்ளலாகாது. நாம் வேண்டுமென்றால் இவற்றையெல்லாம் மாற்றிக்கொள்ளலாம். யார் நம்மைக் கேட்பது?”

ஃ…

“கலந்துவிட்டது… பொறுத்தருளவேண்டும்… இதோ” என அவன் சீரமைக்க முயல்பவன்போல அவற்றை கலந்து கலந்து பிரித்தான். “விழைவு ஏன் யுதிஷ்டிரனாகிறது? பிழை… அது பிழை… இதோ!” என்றான். கனிவு சூடி திரௌபதி எழுந்தாள் வஞ்சம் கொண்டு குந்தி. துரியோதனன் பற்று கொண்டிருந்தான்.

மாமலர் -9

இறுதியில் எதிர் பாராத தோற்றமளிக்கிறான் முண்டன். அதை வாசிப்பவர் இன்பத்திற்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

“செல்க, மைந்தா! ஆனால் அனைத்தையும் அறிந்துவிட்டுச் செல்க! வீடுபேறென்று யோகியர் அடைந்ததும் மெய்மையென்று ஞானியர் அறிந்ததும் உண்மை என்று நூலோர் சொல்வதும் உனக்கு ஒருபோதும் கைப்படப்போவதில்லை. உன்னிடம் இந்த மாமலர் மட்டும் எப்போதும் இருந்துகொண்டிருக்கும். நறுமணமும் கெடுமணமும் கொண்டிருக்கும். அனலென எரியும், நிலவெனக் குளிரும். பிறிதெவரும் எந்நிலையிலும் அறியாத ஒருவனாக உன் உடலுக்குள் ஒளிந்து அந்த மலரை நெஞ்சில் சூடியிருப்பாய்.”

மாமலர் – 10

பீமன் எதை இழந்தான், எதைப் பெற்றான் என்பதற்கு கோனார் நோட்ஸ் யாராவது போடுவார்கள். ஆனால், பெரு வஞ்சத்துடன் உரு மாறவே இம் மூன்று பாண்டவர்களும் பயனங்கள் செய்து வந்துள்ளதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. தயாராகிறார்கள்!

சற்று நீளமான கதை. முண்டன் தாங்கிச் செல்கிறான்.

அனைவருக்கும் தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.

இன்னுமொரு இனிய நூல் அனுபவத்தில் சந்திப்போம், நண்பர்களே. வணக்கம்.mamalar

ஒரு புளியமரத்தின் கதை | சுந்தர ராமசாமி


ஒரு வயோதிக நாடார் திடீரென்று தன்னருகே நின்றிருந்த இளைஞனின் தோள்பட்டையைத் தொட்டு “தம்பி, எதுக்குடேய் மரத்தெ வெட்டிச் சாய்க்கிறாங்க?” என்று கேட்டார்.
“செடி வெக்கப் போறாங்க” என்று பதில் சொன்னான் இளைஞன்.
“எதுக்குடேய் செடி வெக்கப் போறாங்க?” என்று கேட்டார் வயோதிக நாடார்.
“காத்துக்கு” என்றான் இளைஞன்.
“மரத்தெக் காட்டிலும் செடியாடேய் கூடுதல் காத்துத் தரும்?” என்று கேட்டார் வயோதிக நாடார்.
“அளகுக்கு” என்று இளைஞன் தன் பதில்லைத் திருத்திக் கொண்டான்.
“செடிதான் அளகாட்டு இருக்குமோ?”
“உம்.”
“செடி மரமாயுடாதோவ்?”
இளைஞன் கிழவர் முகத்தைப் பார்த்தான். பொறுமையிழந்து “மரமாட்டு வளராத செடிதான் வைப்பாங்க. இல்லை வெட்டி வெட்டி விடுவாங்க” என்றான்.
“வெட்டி வெட்டி விடுவாங்களா?”
“ஆமா”
“அட பயித்தாரப் பயக்களா” என்றார் கிழவர். தொடர்ந்து சல நயமான பச்சை வசைகளை உதிர்க்கவும் ஆரம்பித்தார்.

puliyamarathil kathai

ஒரு புளியமரத்தின் கதை
ஆசிரியர் – சுந்தர ராமசாமி
பதிப்பு – காலச்சுவடு, இருபதாவது பதிப்பு நவ 16.
கன்னிமாரா முன்பதிவு செய்ய
தேசீய நூலகத்தில் முன்பதிவு செய்ய

காலம் நிற்காது ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஒவ்வொருவர் வாழ்வும், பல்வேறு உயர்வு தாழ்வினைப் பார்க்கிறது. வாழ்ந்து முடிக்கும் இந்த வாழ்நாள் இடைவெளியில் எத்தணை உணர்ச்சிகள், நெகிழ்ச்சிகள், வெறுப்புகள். எல்லாவற்றுக்கும் சாட்சியாக ஒரு குறியீடு இருந்து இருக்கிறது. அது நம் வீட்டு கொள்ளுப் பாட்டியாக இருக்கலாம், காலம் கடந்தும் ஜீவித்திருக்கும் பெண்டுலம் கடிகாரமாக இருக்கலாம். ஒரு புளியமரமாகவும் இருக்கலாம்.

சுதந்திரத்திற்கு முன்னால் தொடங்கி, சுதந்திரத்திற்குப் பிற்பாடு வரையிலான ஒரு கால கட்டத்தை பல்வேறு நிகழ்வுகள் வழியாக தொகுத்து நமக்குக் காட்டித்தருகிறது இந்த நாவல். தாமோதர ஆசானின் கதைகள் காட்டித்தரும் காலம், தாமோதர ஆசான் போன்றவர்கள் கோலோச்சிய காலம், இந்திய விடுதலை காலம், விடுதலைக்குப் பிற்பாடு நிகழும் உள்ளுர் அரசியல்களின் காலம் என்று அனைத்தையும் 200 பக்கங்களுக்குள்ளேயே, எளிதாக தொகுக்க முடிந்துள்ளது இந்த நாவலின் பலம்.

puliyamarathin kathai

காற்றடி மரத்தோப்பினை அழித்து பூங்கா உருவாக்குவது வளர்ச்சி என்று நாம் சொல்லிக்கொண்டு திரியும் வஸ்துக்காக, நாம் தரும் இழப்புகளாக உருவகப் படுத்திக் கொள்ளலாம். இன்றைக்கும் நாம் ஏரித் தெருக்களைப் பார்க்கிறோம், ஏரிகளைத் தொலைத்துவிட்டு. எனவே, இந்த நாவல் இன்றைக்கும் செல்லுபடியாகக் கூடியது.

காற்றடி மரத்தோப்பினை அழித்த பின் உருவாகும் பூங்காவின் விளையாட்டுத் திடலில் குழந்தைகள் விளையாடும்போது, அவர்கள் மீது கவிழும் வர்க்க வேறுபாட்டினை, தாட்சனிமின்றி விமர்சனம் செய்கிறது இந்த நாவல். மரத் தோப்பு இருந்த போது, எக்கவலையுமின்றி குரங்கு போன்று தாண்டிய சிறுவர்கள், பூங்காவில், வரிசைக் கிரமமாக நின்று தங்கள் வாய்ப்புக்காக காத்திருப்பதைக் காண்கையில், வாசிப்பவனின் வயிற்றுக்குள் அமிலக் குமிழிகள் எழும்பும்.

தாமோதர ஆசான், அப்துல் காதர், காதரின் கணக்கப்பிள்ளை, தாமு, இசக்கி, ஜோசப்பு, கடலைத் தாத்தா என்று ஒவ்வொருவரையும் நாவல் காட்சிப் படுத்தும்போது, ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்து விடுகிறோம்.

புளியமரம் – நம்மை நாமே உரசிப் பார்த்துக்கொள்ளும் ஒரு நாவல்.

 

இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துக்கள்


பதிவர்கள் அனைவருக்கும் இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துக்கள் 🇮🇳. கொடியேற்றப் போகாவிட்டாலும் பரவாயில்லை. டிவியில் அடங்கிக் கிடக்காதீர் என்கிற வசனத்துடன், இன்றைய ஆகஸ்ட் 15 தொடங்குகிறது.

india_independence2

காலையில் கொடியேற்றம். மாலையில் பல் டாக்டர் அப்பாயிண்மெண்ட். சுதந்திர தினப் பதிவிற்காகக் காத்திருக்கும் கோடானுகோடி ரசிகப் பெருமக்கள் 🙄 சற்று காத்திருங்கள்.

கிராதம் | ஜெயமோகன்


“அன்னைமடி நோக்கி தீச்சொல்லிட்ட தெய்வம் எது? அந்த தெய்வத்தின் முகத்தில் உமிழ்கிறேன்” என்று கூவினாள். தன் வயிற்றை ஓங்கி அறைந்தபடி “இதோ உள்ளது என் வயிறு. இம்மண்ணில் கருவறைகொண்டு பிறந்தவள் என்பதனாலேயே பெற்றுக்குவிக்க வேண்டியவள் நான். அனைத்தையும் மறலி கொண்டுசென்றாலும் சரி என் வயிறு ஒழியும்வரை பெற்றிடுவேன்” என்றாள்.

நூல் பன்னிரண்டு – கிராதம் – 18

kirathamகிராதம்
ஆசிரியர் – ஜெயமோகன்
பதிப்பு – கிழக்கு பதிப்பகம், சென்னை.
இணையத்தில் படிக்க – நூல் பன்னிரண்டு – கிராதம் – 1

வெண்முரசு வரிசையின் 12ஆவது நாவல் கிராதம். ஆயுதங்களையும், மெய்மையையும் பெற அர்ஜுனன் செய்யும் கடினமான பயணங்களை விவரிக்கிறது இந்த நூல்.

பயணம் செய்வதற்கு பயந்தவன் அல்ல அர்ஜுனன். ஏற்கனவே காண்டீபம் நாவலில், தற்போதைய வடகிழக்கு இந்தியாவைச் சுற்றி உலூபியையும், சித்ராங்கதையையும் மணந்தவன் இவன். இந்தப் பயணத்திற்கான காரணம், கொஞ்சம் காரமானது. சொந்தப் பிரச்சினைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு மன நலம் பாதிக்கப்பட்டு இருந்த துவாரகை அரசன் கிருஷ்ணனுடனான தனது “ஒத்தைக்கொத்தை” போரில் தோற்கிறான் அர்ஜுனன்.

தோல்வி என்பதல்ல, ஆனால் கிருஷ்ணனிடத்தில் அவன் கண்ட வெறுப்பு, எக்காளம் அவனை துவள வைத்துவிடுகிறது. அவர் முன் எதிர் நிற்க தன்னைத் தயார் செய்யும் பொருட்டு ஒவ்வொரு திசைத் தேவர்களிடமும் சென்று ஆயுதங்களையும், மெய்மையையும் பெற முயல்கிறான்.

Jayamohan,_Writerநாவல் முழுதும் அர்ஜுனனைப் பற்றிப் பேசுகிறது. காண்டீபம் நாவலில் பயணம் செய்த அர்ஜுனன் அல்ல இவன். காதல், காமம், நிலம் என்று பற்றுக்களைக் கடந்த பின்னர் செய்யும் பயணம் இது. மெய்மையின் பயணம், அருளைப் பெற போராடும் பயணம்.

இந்தக் கதை ஒரு நான்கு பிரயாணிகளால் நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கான மெய்மை வழியைத் தேடிச் செல்கின்றனர். சந்தர்ப்ப வசத்தால் ஒன்றாக இணைகின்றனர். நாவலின் தொடக்கத்தில் வரும் கிராத முனிவரின் அறிமுகம், பட்டாசு. இந்தப் பிரயாணிகளின் பயணம் நீண்டு கொண்டே செல்கிறது, அவர்களின் உரையாடலில் தெரிக்கும் நகைச்சுவை, சீண்டல், தத்துவத்துடன் சேர்த்து!

அர்ஜுனனின் பயணங்கள், பிளாஷ்பேக்குகளாகவோ, சூதர் பாடல்களாகவோ தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிறது. முதலிலிருந்து இறுதி வரை (அடிமுடி!!) கிராத சிவனைச் சுற்றி சுற்றி வருகிறது கதை. இந்த நான்கு பிரயாணிகள் – ஜைமினி, சண்டன், வைசம்பாயணன் மற்றும் இவர்களுடன் இறுதியில் இணைந்து கொண்ட “மகாசூதக்குட்டி” உக்ரன், ஆகியோர் இந்தக் கதையை தத்துவ இழைகள் கொண்டு நெய்து கொண்டு முன்னேறுகிறார்கள்.

அர்ஜுனன் ஒவ்வொரு திசைக்கும் அதிபதிகளை வெல்ல விரும்பி ஒவ்வொரு திசைக்கும் செல்கிறான். வடக்கே குபேரன், தெற்கே யமன், மேற்கே வருணன், கிழக்கே இந்திரன் என்று அவன் செய்யும் பயணங்கள் நீண்டவை. திசைத் தேவர்களின் இருப்பிடங்களுக்கான வருணனைகளைப் படிக்கும் நாம், கனவுலகில் மிதந்து கொண்டே வருகிறோம். குளிரும் கின்னர பூமி, வேட்கை வருத்தும் இறந்த கடல், கனவுலக இந்திர பூமி, பதைபதைக்க வைக்கும் யம உலகம் என்று ஜெயமோகனின் புனைவு ஜொலிக்கிறது.

குபேரனுடனான அர்ஜுனனின் சந்திப்பு, வாசகருக்கு சுவையான பக்கோடா மாதிரி! காலை ரயிலில் படிக்கையில் நான் சிரிப்பதைப் பார்த்து, பிறர் பயந்திருக்கக் கூடும்.

இந்திரனுடனான சந்திப்பு அழுத்தமானது. அந்த சந்திப்பிற்காக இந்திரகீலம் செல்லும் அர்ஜுனனின் பயணம் கனவாக உணரக் கூடியது.

Arjuna, with the army of celestial maidens (apsaras) and musicians (Gandharvas) approaching. Kangra watercolour, Himachal Pradesh, c. 1820.
Arjuna, with the army of celestial maidens (apsaras) and musicians (Gandharvas) approaching. Kangra watercolour, Himachal Pradesh, c. 1820.

ஏதேனும் ஒரு சமயத்தில் பிள்ளை தந்தையை மறுத்து கடந்து சென்றுதானே ஆகவேண்டும். அந்தத் தருணம் இது. இந்திரனின் தவிப்பு, அதைத் தவிர்க்க முயலும் பாலியின் சினம், அனைத்தையும் எதிர்த்து நிற்கும் அர்ஜுனனின் பக்குவம் – இந்தப் பகுதி இனிமையானது.

அனைத்துத் திசைகளிலிருந்தும் ஆயுதங்களையும் மெய்மையையும் வென்றாலும், கின்னர பூமியில் அவர்களின் தெய்வத்துன் போரிட முயன்று தோற்றுப் போகிறான் அர்ஜுனன். பின்னர் தெரிகிறது, அது நாராயண வேதத்துடன் வந்து எதிர் நின்ற கிருஷ்ணன் என்று. இந்த ஆயுதங்கள் போதாது என்று, பாசுபதத்தைப் பெற அவனைப் பணிக்கிறார் கின்னரஜன்ய பூசாரிக் கிழவர்.

Arjuna recognises Shiva and surrenders to him. Painting by Raja Ravi Varma, 19th century.
Arjuna recognises Shiva and surrenders to him. Painting by Raja Ravi Varma, 19th century.

கைலாயம் சென்று சிவனுடன், யாரென்று அறியாமல் போரிட்டு, பின்னர் பணிகிறான் அர்ஜுனன். கைலாயப் புனைவு வெகு சுவையானது. வாசிக்கும் வாசகனுக்கு வேட்டை. காளனுக்கும் (சிவன்), காளிக்கும் (பார்வதி) உள்ள காதலையும், ஊடலையும் குழைவென காட்சிப் படுத்தும் விதம் இருக்கிறதே…. அதுதாங்க கடவுள்!

 

மத்தபடி, இதில் உள்ள தத்துவார்த்தங்களை அறிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு நமக்கு ஞானமில்லை. அதற்காக பிரயத்தனப் படவும் இல்லை. எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்காதவனை தத்துவம் அண்டாது என்று வருத்தப்படுகிறார் ஜெயமோகன். அது அவர் பாடு!

நீ தொறக்காட்டி போடா – ஆப்கன் இந்தியா வான்வழி வர்த்தகப் பாதை


நம்முடைய அண்டை நாடு நம் மீது போரைத் திணித்தது. அதே நேரத்தில் இந்தியாவோ, நமக்கு பார்லிமெண்ட் கட்டிடம் கட்டித்தந்தது. அணை கட்டித் தந்தது. நம்முடைய மாணவர்கள் பலர் இந்திய கல்லூரிகளில் ஊக்கத்தொகையுடன் கூடிய படிப்பை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள். ஒரு நிலையான, படித்த மக்களால் முன்னேடுக்கப்படும் அண்டை நாட்டையே இந்தியா விரும்புகிறது என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகிறது

இவ்வாறு சொல்கிறது ஆப்கன் டைம்ஸ் பத்திரிகையின் தலையங்கம்.

இந்தியா ஆப்கனுடன் வர்த்தகம் செய்ய சண்டைக்காரன் வீட்டைத் தாண்டித்தான் போகவேண்டி இருக்கிறது. ஆப்கனுக்கு வேறு பிரச்சினை. எதையாவது ஏற்றுமதி செய்யவேண்டும் என்றால் பாகிஸ்தானின் கராச்சி துறைமுகத்தை நம்பி உள்ளது. பாகிஸ்தான் வழியாக இந்தியாவிற்குப் பொருட்கள் அனுப்ப கெடுபிடிகளுடன் அனுமதி தரும். ஆனால் இந்தியாவிலிருந்து எந்தப் பொருட்களையும் இறக்குமதி செய்ய அனுமதி இல்லை. சரக்கை இறக்கிவிட்டு வெறும் லாரியைத்தான் ஓட்டி வரவேண்டும்.

போதாக்குறைக்கு பாகிஸ்தான்-ஆப்கன் வாய்க்கால் தகறாறு (எல்லைப் பிரச்சினை) அவ்வப்போது ஏற்பட்டு, பாகிஸ்தானிகள் சுத்தமாக கதவைப் பூட்டி விடுகிறார்கள். ஏற்றுமதியை அனுமதிப்பதில்லை. எனவே ஏற்றுமதி செய்ய இயலாமல் பழங்கள் மற்றும் பிற பொருட்கள் அழுகிப் போய்விடுகின்றன என்று ஆப்கன் விவசாயிகள் விசனப்படுகிறார்கள்.

‘நீ தொறக்காட்டி போடா..’ என்று சரக்குகள் airlift செய்யப்பட்டுவிட்டன. போன திங்கட்கிழமை, 60 டன் சரக்குகளை சரக்கு விமானத்தில் ஏற்றி டெல்லிக்கு அனுப்பிவிட்டார் ஆப்கன் அதிபர் கானி. அதை விமான நிலையத்திற்குச் சென்று பெற்றுக்கொண்டார் சுஷ்மா. அதில் வந்த பெருங்காயம் இந்தியாவில் விற்றுத் தீரும் முன்னர் போனவாரம் இரண்டாவது விமானம் கந்தஹாரிலிருந்து உலர் பழங்களை ஏற்றிக் கொண்டு டெல்லி வந்தது. காலணிகள், மருந்துப் பெட்டிகளை ஏற்றிக்கொண்டு திரும்பப் பறந்துவிட்டது.

நான்கு நாட்களுக்கு முன்னர் வெளி வந்திருக்கும், ஆப்கன் தூதரின் பேட்டி ஒன்றை வாசித்தேன். பாகிஸ்தானின் இந்தத் தடையால் ஆப்கனுக்கும் இந்தியாவிற்கும் நட்டமாகும் என்று நினைத்தார்கள். ஆனால் யார் தடைவிதிக்கிறார்களோ அவர்கள்தான் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று கடாசி இருக்கிறார்.

எப்படி என்று பார்த்தால் –
ஆப்கன்-பாகிஸ்தான் வர்த்தகத்துடன் ஒப்பிட்டால் ஆப்கன்-இந்திய வர்த்தகம் ஒன்றுமே இல்லை. பாகிஸ்தானுடன் ஆண்டுக்கு 5பில்லியன் அளவிற்கு கொடுக்கல் வாங்கல் செய்யும் ஆப்கன், இந்தியாவுடன் 700மில்லியன் வரைதான் வர்த்தகம் செய்கிறது. ஆனால் இந்தத் தடையின் காரணமாக, ஆப்கன்-பாக் வர்த்தகம் 27சதம் வரை பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக சொல்கிறார். அது இந்தியாவுடனான ஒட்டு மொத்த வர்த்தகத்தைப் போல இரு பங்கு! அவ்வளவு பெரிய நட்டம் சாதாரணமாகத் தெரிகிறதா பாகிஸ்தானுக்கு? ஒரு பொது அறிவு வேண்டாமா என்று கொந்தளிக்கிறார்கள் ஆப்கன் வாசிகள்

ஈரானில் இந்தியா கட்டிக்கொண்டிருக்கும் சபஹார் துறைமுகம் வழியாக அடுத்தடுத்த வியாபார வழிகளும் தேடப்படுகின்றன. இந்த சபஹாருக்கும், பாகிஸ்தானில் சீனா கட்டும் க்வதார் துறைமுகத்திற்கும் ஒன்ன தொலைவு வெறும் 72 கிமீ. கப்பல் துறையில் உள்ளவர்களுக்கு அருகருகே உள்ள துறைமுகங்களால் வரும் இழப்புகள் தெரியும்.

அருகருகே அமைந்திருக்கும் பாகிஸ்தானின் குவதார் மற்றும் ஈரானின் சபஹார் துறைமுகங்கள். photo (c) daily mail UK
அருகருகே அமைந்திருக்கும் பாகிஸ்தானின் குவதார் மற்றும் ஈரானின் சபஹார் துறைமுகங்கள். photo (c) daily mail UK

சபஹாரில் முதலீடு செய்ய ஜப்பானுக்கும் அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார்கள். ஜப்பான்-இந்தியா-ஆப்கன்-ஈரான் என்று இது ஒரு ரெயின்போ கூட்டணி.

வரவேற்பு இருந்தால் அடுத்தடுத்த நகரங்கள் கந்தஹார், ஜலாலா பாத், மாஷார்-ஈ-ஷெரீஃப் நகரங்களும் அமிர்தசரஸ், மும்பை, குஜராத் உடன் இணைக்கும் வாய்ப்புகள் உள்ளன.

இந்தத் திட்டத்தை சீனா விமர்சித்துள்ளது. சிபிஈசியில் எதிர்க்க இந்தியாவும் இதில் ஆர்வம் காட்டுகிறது. மக்களுக்குப் பயன்படும் திட்டம் எதுவோ அது வெற்றி பெறும்!

வளர்க பாரதம்!

சொல்வளர்காடு|ஜெயமோகன்


தருமன் விழிகளில் சினத்துடன் “விளையாட்டு வேண்டாம்” என்றார். “இவன் ஏன் வெறுமனே பார்த்திருந்தான் என்று சொல்கிறேன். இவன் துணைவி உண்ட பழம் நஞ்சு. ஆனால் அதை அவள் அமுதென நினைத்தாள். அதை இவன் சொல்லப்போனால் இவனை தன் எதிரி என எண்ணுவாள். ஆகவே தாளாத்துயருடன் தனிமையில் அதை நோக்கியிருந்தான்.” தருமன் “வீண்சொல் தேவையில்லை” என்றபடி திரும்ப “கேளுங்கள், அரசே! அல்லது உண்மையிலேயே அது அமுதகனியாக இருக்குமோ? அழிவின்மையை தான் மட்டுமே அடையவேண்டுமென நினைத்து அவள் மட்டும் உண்டாளோ?” என்றான்.

நூல் பதினொன்று – சொல்வளர்காடு – 55 ஒன்பதாம் காடு : யக்‌ஷவனம்

சொல்வளர்காடு – ஜெயமோகன்
இணையத்தில் வாசிக்க – நூல் பதினொன்று – சொல்வளர்காடு – 1

வெண்முரசு வரிசையில் முதற்கனல் அம்பைக்குப் போகிறது, நீலம், இந்திர நீலம் கிருஷ்ணனுக்கு. காண்டீபம் அர்ஜுனனுக்கு, வெய்யோன் கர்ணனுக்கு.

சொல்வளர்காடு நாவல் பாண்டவர்களின் வனவாசத்தைப் பற்றிச் சொன்னாலும், இதனை தருமனுக்கு அளிப்பதுதான் சரியாக இருக்கும்.

அதை விடுத்து இந்து ஞான மரபை வெவ்வேறு பரிமாணங்களில் காட்டுவதாகவும் அமைகிறது. விஷ்ணுபுரத்தின் ஞான சபைக்கு விவாதிக்க வந்தவர்கள் ஒவ்வொருவருடனும் போய் அவர்களுடைய ஆசிரமத்தில் தங்கி விட்டு வந்த அனுபவம், சொல்வளர்காட்டில் கிடைக்கும்!!

வெவ்வேறு குருநிலைகளையும், அதன் பின்புலத்தையும் முன் வைக்கிறது இந்த நாவல். தவிர, ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்று மேலெழுந்து வந்து, எது தூயதோ அது நிலைக்கிறது, அதைவிட தூயது வரும்வரை.

இந்த 3 வரிக்கு மேல் நான் ஞானம் பேசி, எனது சூனியத்தைக் காட்டுவதாக இல்லை. இறைமறுப்பாளர்களின் அத்தியாயத்தை நான் ஆர்வத்துடன் வாசித்தேன். ஒரு தொகுப்புக்காக, குருநிலைகளையும் அவற்றின் பின்புலத்தையும் மனவரைபடமான கீழே தொகுத்திருக்கிறேன்.

சொல்வளர்காடு
Enter a caption

பகடைக் களத்தில் அடைந்த கேவலமும், அதன் மூலம் நிமிராத தலையுடனும், மன்னிக்கக்கூட மாட்டேங்கிறாளே என்கிற விசனமும், ஒரு வார்த்தையாவது சொல்லிவிடமாட்டாளா என்கிற ஏக்கமும் கிடந்து அலைக்கழிக்கிறது தருமனை. எரிமலைக் களத்தில் புத்துயிராகப் பிறந்து வந்திருக்கிறான். இனி வரும் காலத்தில் எப்படிப்பட்ட தருமனை நாம் காணப்போகிறோமோ.

யாதவர்களின் பூசல் இந்த நாவலில் விரிவாக அலசப்படுகிறது. விரிசல் விட்ட கத்தியாகிக் கிடக்கிறது துவாரகை. இளைய யாதவர் அதை விளக்குவதும், சால்வனின் படையெடுப்பை நொறுக்கும் போர் தந்திரங்களையும் படிக்கும்போது, ஜெயமோகனுக்கு ஒரு ஏசி மெசின் வாங்கிக் கொடுக்கவேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. எத்தணை உக்கிரம்!

இளைய யாதவர் பல இடங்களில் இங்கே வாதிடுகிறார். தனிப்பட்ட காழ்ப்பிற்காக நாடுகளின் மக்களை எப்படி பலிகொடுக்கலாம் என்று பாஞ்சாலியிடம் வாதிடுகிறார். பிள்ளைப்பாசம், உனக்கென்றால் ஒன்று, எளிய யாதவ மக்கள் என்றால் ஒன்றா என்று சாந்தீபனி முனிவரிடம் வாதிட்டு அவரை குருநிலையை விட்டே துரத்துகிறார்.

ஒரு இனிய வாசிப்பனுபவம்.

அதன்பிறகு வெண்முரசு தொட்டே ஒரு மாதமாகிறது. அதை விடுங்க. மேலே உள்ள படத்தைப் போட்டு முடித்தே இரண்டு வாரமாகிறது. பிரசுரிக்க காலம் கூடி வரவில்லை. ஜெயமோகன் ஓடுகிறார். நமக்கு இளைக்கிறது. இந்த வாரமாவது கிராதம் தொடங்கவேண்டும்.

வளர்க பாரதம்!

பகானின் தினசரி வாழ்க்கை, 1000-1300


மியான்மரின் மண்டலே நகரின் இர்ரவாடி ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள தொன்மையான நகரம் பகான். கிபி 9 தொடங்கி 23ஆம் நூற்றாண்டு வரை பகான் அரசின் தலைநகரமாக இருந்த பகான், பின்னாளில் தற்கால மியான்மராக ஆகியிருக்கும். இந்தக் காலகட்டத்தில் மகானில் மட்டும் பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பல கோயில்கள், பகோடாக்கள், மடாலயங்கள் கட்டப்பட்டன.

bagan_burma
பகான் -படம்: விக்கி.

பகானின் எழுச்சி

அவற்றில் 2200 கோயில்களும் பகோடாக்களும் தற்காலத்தில் காணக்கிடக்கின்றன.  தேராவத பௌத்த மதத்துடன், மஹாயான பௌத்தம், தந்திரீக பௌத்தம் மற்றும் பிற இந்துப் பள்ளிகள் (சைவம், வைணவம்) இங்கு இருந்தன.

நேற்று இரவு ஆசிய நாகரீக அருங்காட்சியகத்தில் ‘பகானின் தினசரி வாழ்க்கை, 1000-1300’ என்கிற தலைப்பில் தேசீய தொழில்நுட்பக் கல்லூரி இணைப் பேராசிரியை கோ கியொக் யிவான் உரையாற்றினார். நானும் கண்ணனும் போயிருந்தோம்.

p_20170203_190020.jpg

அங்கு நடந்த அகழாய்வுப் பணியில் ஈடுபட்டவர் என்பதால், அந்தச் செயல்திட்டத்தைப் பற்றியும் அதில் கிடைத்த பொருட்களைப் பற்றியும் புகைப்படங்களுடன் உரையைத் தயாரித்திருந்தார்.அதில் நான் புரிந்து கொண்டவை இவை.

pagan_empire_-_sithu_ii

புத்தமதமும் பழங்கால வியாபாரமும் இந்தப் பகுதிகளை இந்தியாவுடன் நெருக்கமாகப் பிணைத்திருந்தன. எனவே இது போன்ற நிகழ்வுகளில் துண்டு போடுவது இங்குள்ள இந்தியர்கள் வழக்கம். எதிர்பார்த்த படி, இந்தியாவின் தொடர்பு பற்றிய எந்தப் பேச்சும் இவர் உரையில் ஈடுபடவில்லை. ஆனால் விக்கியில் கொடுத்துள்ள தகவலின் படி,
– இந்தியா, இலங்கை மற்றும் கெமெர் பேரரசிலிருந்து பகானுக்கு துறவிகள் சென்றிருக்கின்றனர்.
– ஆந்திராவின் அமராவதி மற்றும் நாகார்ஜுனகொண்டா, இலங்கையின் சில பகுதிகளின் புத்த ஸதூபிகளின் சாயலில் இருந்து தோற்றுவிக்கப்பட்டவையாக இருக்கலாம்.
– பகானின் தொன்மையான பெயர் அரிமதனபுரம் (Arimadanapura)

உரையின் இறுதியில், ஒர இந்தியர் பகானின் ஆலயங்களை, வங்காளத்தின் பாலர் பேரரசின் ஆலயங்களோடு ஒப்பிட்டு வினவினார். அப்போது, இந்தியாவிற்கும் பகானிற்கும் வியாபார, கலாச்சார கொடுக்கல் வாங்கல் இருந்ததாக பதில் அளித்தார்.

இதில் எனக்கு விதான ஓவியங்களைப் பற்றிய செய்திகள் ஆர்வமூட்டுவதாய் இருந்தன. தவிர. இன்று பகான் சென்றால் என்ன பார்க்கவேண்டிய ஆலயங்கள் பற்றியும் கூறினார்.

பகானின் சிறப்பான காலகட்டம்

கியான்சித்தா அரண்மனை – அகழாய்வு

பத்தாம் நூற்றாண்டில் பகானின் பேரரசின் அரசராக இருந்தவர் கியான் சித்தா. தனது தந்தை அனவிரதரைப் பின்பற்றி, சமூக, பொருளாதார, கலாச்சாரப் பரிமாற்றங்களைத் தொடர்ந்தார். பகான் அரண்மனை என்று இன்றைய பிரதான சுற்றுலா மையத்தில் இருந்து எடுத்த அகழாய்வுப் படங்கள் ஆர்வமூட்டுவதாய் இருந்தன.

bagan-palace13

bagan-palace9

bagan-palace8

bagan-palace7

bagan-palace6

bagan-palace5

bagan-palace3

bagan-palace2

சீனாவுடன் நெருக்கமான உறவு இருந்ததை அகழாய்வு காட்டுகிறது. நிறைய சீன கலன்கள், தென்கிழக்கு ஆசிய பொருட்கள், மண்பாண்டங்கள், சிதலமடைந்த புத்தர் தலை சிற்பங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன.

வட்ட வடிவமான நிறைய கட்டுமானங்கள் கிடைத்துள்ளன. படங்களில் பார்த்தாலே தெரிகிறது.

bagan-palace1

bagan-palace4

பௌத்தத்தின் விதான ஓவியங்களை வியக்காதவர் யார். ஏற்கனவே அஜந்தா பற்றி சுருக்கமாக இந்தப் பதிவில் எழுதியிருக்கிறேன். அதனைப் போன்ற அழகான விதான ஓவியங்கள் பகான் ஆலயங்களில் இருக்கின்றன. கூகிள் படங்களில் தட்டிப் பாருங்கள்.

ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள நகரம் என்பதால், நீர் வழிப் பயணங்கள் விதான ஓவியங்களில் வரையப் பட்டிருக்கின்றன.

bagan-mural1

bagan-mural2

bagan-mural3
பகானில் பார்க்கவேண்டியவை

பகானில் பார்க்க வேண்டியவையாக இதனைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

ஆனந்த ஆலயம் (Lozong Ananada Temple)

ananda_temple_bagan_wiki
Ananda Temple – Picture: Wiki

தம்மயங்கி ஆலயம் (Dhammayangyi Temple (Old Bagan))

dhammayangyi-temple2

தத்பியின்யூ ஆலயம் – இருப்பதிலேயே உயரமான ஆலயம் (Thatbyinnyu Temple (Nyaung U & Wetkyi-In)-Tallest Temple)

thatbyinnyu-temple-bagan

ஆமா, அதென்ன பகானின் தினசரி வாழ்க்கை –

மடாலயங்களில் மலரிட்டு வழிபாடு

புத்த மத மந்திரம் ஓதுதல்

விவசாயம்

இப்படிப் போய்கொண்டிருந்திருக்கவேண்டும்.

பகானின் வீழ்ச்சி

பத்தாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி 11, 12ல் உச்சத்தை அடைந்து விளங்கியிருக்கிறது பகான். அனவிரதரின் ஆட்சியில் கலாச்சாரம் பொருளாதாரம் சிறந்து விளங்கியிருக்கிறது. பகான் என்றாலே பணம் படைத்த நகரம் என்கிற பெயர் விளங்கியிருக்கிறது. தீராது சேர்ந்த பணம் அதனுடன் பிரச்சினைகளையும் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. செல்வத்தைப் பார்த்து மதி மயங்கிய சேவகர்கள், இராணுவ அமைப்பினர் பகானின் அரசியலமைப்பைச் சீர் குலைத்தனர். இந்தியாவின் கஜினி முகமது படையெடுப்பைப் போல, மங்கோலியர்கள் மீண்டும் மீண்டும் படையெடுத்து கொள்ளையடித்துள்ளனர். அத்துடன் பர்மாவின் இனக்குழுக்களான அரக்கனீயர்கள்மான்கள், தென்கிழக்கு ஆசிய இனக்குழுவான ஷான்கள் (அஸ்ஸாம் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்களின் வழி வந்தவர்கள்) என்று பலரால் இந்த நகரம் சிதைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றைக்கு ஒரு சிற்றூராக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. எனக்கு கொடும்பாளூர் நினைவிற்கு வருகிறது.

bikkhu

படங்களுக்கும் உரைக்கும் –

லண்டனில் பருப்பு விற்கும் டிராகன்


சீனாவின் சரக்கு ரயில் 12000 கிலோமீட்டர்களை 18 நாட்களில் மராத்தான் வீரன் எனக் கடந்து லண்டனை அடையும். ஐரோப்பாவுடனான தொடர்பை வலுப்படுத்தி, ஏற்றுமதி வருமானத்தை அதிகரிக்கும் வகையில், சீனா ஒரு சரக்கு ரயிலை அறிவித்துள்ளது. சீனாவின் மத்திய செஜியாங் மாகாணத்தின் வரத்தக நகரான யிவு நிலையத்திலிருந்து கிளம்பியிருக்கும் அந்த ரயில், கசகஸ்தான், ரஷ்யா, பெலாரஸ், போலந்து, ஜெர்மனி, பெல்ஜியம் மற்றும் பிரான்சைக் கடந்து, லண்டனைச் சென்றடையும். கேட்கும்போதே கிறுகிறுக்கும் இந்த ரயிலை, யுவு டைமெக்ஸ் தொழில் முதலீட்டு நிறுவனம் இயக்கும். இந்த சூரர்கள் ஏற்கனவே ஸ்பெயின் நாட்டின் மாட்ரிட் நகருக்கு ரயிலை விடுகின்றனர். வான்வெளி சரக்குக் கட்டணத்தில் பாதிதான் செலவு ஆகிறதாம். கப்பல் பயணத்தில் ஆகும் நேரத்தைில் பாதிதான் ஆகிதாம். சீனா சிலாகிக்கிறது.

xinping

ஏற்கனவே ஐரோப்பாவின் சில நகர்களுக்கு ரயிலை இயக்கும் சீனாவிற்கு இது ஒன்றும் புதிதல்ல. லண்டன் என்கிற நகரத்திற்கான விரிவாக்கப்பட்ட பயணம் மட்டும்தான் புதிது. கடந்த சில வருடங்களில் சீனாவிலிருந்து லண்டனுக்குச் செல்லும் முதலீடுகள் இரு மடங்காயிருக்கிறது.

வெற்றிக் கொடியை நாட்ட பொருளாதாரத்திற்கு பல்வேறு ஊக்க மருந்தினைச் செலுத்தி வருகிறது சீனா. அந்த வகையில், பழைய பட்டுப் பாதையை மீட்டுக் கொண்டு வந்து, உலக வர்த்தகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்த முயல்கிறது.

சீன - லண்டன் ரயில். படம்: Stuff.co.nz
சீன – லண்டன் ரயில். படம்: Stuff.co.nz

Belt And Road Intiative (BRI) என்கிற பெயர் கொண்ட இந்த செயல்திட்டத்தின் மூலம், ஐரோப்பா, ஆப்ரிக்கா மற்றும் ஆசியாவில் தனது பழைய தொடர்பினைப் புதுப்பிக்கப்பார்க்கிறது. சீன அதிபர் ஜின் பிங்கின் முழு ஆசி பெற்ற இந்த செயல்திட்டத்தின் மூலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சர்வதேச சந்தையை விழுங்கி வருகிறது. இந்தப் பட்டுச் சாலை வழி, தனது பழைய வர்த்தக மற்றும் கலாச்சார பரிமாற்றத்தை நிகழ்த்தும் என நம்புகிறது.

china-london-freight-service-3
சீன – லண்டன் ரயில். படம்: பிபிசி

மேற்கு சீனாவின் வர்த்தக மற்றும் போக்குவரத்து முனையமாக ஜின்ஜியாங் மாகாணம் உருவெடுக்கும். அங்கிருந்து பட்டுச் சாலையில் அமைந்திருக்கும் அனைத்து நாடுகளுக்கும் சரக்குகளை அனுப்ப திட்டம் வைத்துள்ளது. பிற நாடுகளின் இறையாண்மை, பாதுகாப்புக்குப் பங்கமில்லாமல் இயக்கப்படும் என்று அறிவித்துள்ளது. சோப்பு சீப்பு கண்ணாடி மை டப்பி என்று உலகத்திற்குத் தேவையான அனைத்தையும் தயார் செய்து ஆசியா, ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியா முழுவதும் அனுப்ப இந்த பட்டு வழி பயன்படும்.

நேற்றைய பதிவில் பார்த்த சீன-பாகிஸ்தான் பொருளாதார வழியும் இந்தத் திட்டத்தில் ஒரு பகுதிதான்.

முன்னர் சீனர்கள், யவனர்களுடன் வியாபாரம் செய்ய துவாரகை எழுந்தது. ஆனால் இப்போது இந்தியாவால் இது போன்ற உலகின் நம்பிக்கையைப் பெறும் நற்செயல்கள் எதையும் செய்ய வில்லை என்பதையும் நாம் கவலையுடன் நோக்கவேண்டி உள்ளது. தவிர, சொந்த இலாபங்களுக்காக, மத இனப் பிரச்சினைகளை எழுப்பி குளிர் காயும் அரசியல், அதிகார வர்க்கத்தைச் சுமந்து கொண்டு நத்தை போன்று ஊர்ந்துதானே செல்லவேண்டியிருக்கிறது.

மேற்கண்ட செய்தியையும் கேட்ட இந்திய செவிடன் ரெங்கன், காதைக் குடைந்து கொண்டான்!

இனிய குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள் நண்பர்களே.

குடியரசு தினப்பதிவு 2/2 – நிறைவு.

சீனா – பாகிஸ்தான் ரயில்-கடல் சரக்குப் போக்குவரத்து


கடந்த மாதம், சீனாவிலிருந்து பாகிஸ்தானுக்கு கடல் வழி மற்றும் தரை வழி (ரயில் மார்க்கம்) சரக்குப் போக்குவரத்து துவக்கப்பட்டது. முதல் சரக்கு ரயில் தென்மேற்கு சீனாவின் யூனான் மாகாணத்திலிருந்து, கராச்சிக்கு முதல் ரயில் புறப்பட்டது. 500 டன் அளவுள்ள சரக்கு யூனான் தலைநகரம் குன்மிங்கிலிருந்து, துறைமுக நகரான குவாங் சௌ  வரை ரயிலிலும் பிறகு அங்கிருந்து கராச்சிக்கு கப்பலிலும் சரக்குகள் போகும்.

pak_china_railway_3

இந்த வழி, உள்ளுர் வியாபாரத்தை உலக சந்தையுடன் இணைக்க உதவுகிறது என்று New Silk Road Yunnan Limited தெரிவித்துள்ளது. இந்த சேவை, வழக்கமாக ஆகும் சரக்குக் கட்டணத்தை பாதியாகக் குறைக்கிறது.
இந்தச் சேவை, சீனா-பாகிஸ்தான் பொருளாதாரப் பாதை (China-Pakistan Economic Corridor project (CPEC))த் திட்டத்தின் நீட்சி என்று சொல்கிறார்கள். பாகிஸ்தானும் சைனாவும் CPECயின் கீழ், அக்டோபரில் வர்த்தகத்தைத் தொடங்கின. நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கொள்கலன்கள் ஹன்ஸாவிலுள்ள சுஸ்த் துறைமுகத்திற்கு வந்தன. அந்தக் கொள்கலன்கள், குவதாருக்கு அனுப்பப் பட்டன.

கராச்சிக்கு அருகில் உள்ள குவதார் துறைமுகத்தில் சீன பாகிஸ்தான் மாதிரி செயல்திட்டக் கப்பலுக்குக் காவலாக நிற்கும் பாகிஸ்தான் கப்பல் படை வீரர்கள் -நவம்பர் 2016 - படம் தி இந்து.
கராச்சிக்கு அருகில் உள்ள குவதார் துறைமுகத்தில் சீன பாகிஸ்தான் மாதிரி செயல்திட்டக் கப்பலுக்குக் காவலாக நிற்கும் பாகிஸ்தான் கப்பல் படை வீரர்கள் -நவம்பர் 2016 – படம் தி இந்து.

CPEC என்பது 3000 கிலோமீட்டர் அளவிலான, சாலை, ரயில் மற்றும் குழாய் வழி வலைப் பின்னல். இதனைக் கொண்டு, சமையல் வாயுவிலிருந்து, சர்க்கரை மூட்டை வரை கொண்டு போக இயலும். பெட்ரோல் முதல் பெருங்காயம் வரை கொண்டு போக இயலும். அன்னக் கரண்டி முதல் ஆட்டம் பாம் வரை கொண்டு போக இயலும். 46 பில்லியன் அமெரிக்க வெள்ளி மதிப்புள்ள முதலீடு. இந்த CPEC ஐக் கொண்டு, ஆசியா, ஆப்ரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவிலுள்ள 3 பில்லியன் மக்களுக்கு சரக்கு அனுப்பலாம் என்று திட்டமிடுகிறது சீனா.

CPEC திட்டமிடும் சீன பாகிஸ்தான் ரயில் பாதை. அப்படியே குவெட்டா, பலூசிஸ்தானும் இணைக்கப்படும். படம்: DAWN
CPEC திட்டமிடும் சீன பாகிஸ்தான் ரயில் பாதை. அப்படியே குவெட்டா, பலூசிஸ்தானும் இணைக்கப்படும். படம்: DAWN

ஸ்பீக்கர் பிஞ்சு போல டிரான்சிஸ்டரில் இந்த செய்தியைக் கேட்டுவிட்டு வந்த செவிடன் ரங்கன் கூவினான்

protest

தனி டமிள் நாடு வேண்டும்
பிரபாகரன் போட்டோ பார்த்தால் எனக்கு டமிள் வெறி ஏறுகிறது.
இளைஞனே பொங்கி எலு
இந்தியா ஒரு நாடே இல்லை தோழர்.
ராவணன் சீதையை ராக்கெட்டில் வைத்து கடத்தினான்..
விதுரன் போர் காட்சியை வீடியோ கான்பிரன்ஸ் கொண்டு விவரித்தான்.
விஸ்வரூபம் 2 வெளி வந்தால் இருபத்தி ஏழரை சங்கமும் எதிர்க்கும். அப்பன் மகள் கூட பார்க்காமல் வசவு பாடும்.
காஷ்மீர் பிரச்சினைக்குக் காரணம் காரட் அல்வா.

Lovely! என்றாள் பாரதத்தாள்!

happy-republic-day
இனிய குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள் அன்பர்களே, பதிவர்களே!